1.دات كام شدن خودش كلي داستان داره ! هفت ماه پيش توي همايش وبلاگ نويس هاي بوشهر تصميم گرفتيم دات كام بشيم ! و از اونجا كه قرار بود يك هفته اي آماده بشه !بنده بسيار خرسند بوده كه صاحب يك سايت شخصي خواهم شد و اين خرسندي حتي وقتي شركت مورد نظرم براي اين كار با مشكل مواجه شد .همچنان ادامه داشت و وقتي كه حوصله ما هم بالاخره به سر رسيد از شركت ديگه اي اقدام كردم و با كلي دنگ و فنگ www.aminb.comرو گرفتم كه اينم متاسفانه با توجه با اين كه دو برابر قيمت اصليش بود و بازم حاضر به پرداخت بودم به دلايلي خاص خودش كنسل شد !
بعد از اون به طور كل بيخيال دات كام شديم و به همون پرشين بلاگ بسنده كرديم .تا اينكه عماد خان براي كادو تولد بالاخره ما را دات كام كردند ! كه از همين جا بسيار تشكر كرده و قول جبران اين كادو رو خواهيم داد D:. اصلا هم اون شركت اولي كه در موردش صحبت كردم به عماد ربطي نداشتا !! بد فكر نكنيد!

2. اصلا نمي تونم حواسم رو درست جمع كنم .هميشه فكر مي كردم اينجور مسئله ها تمام ذهنم رو پر مي كرد اخه هر نوع مشكلي كه برام پيش مي اد منو داغون مي كنه . ولي اين بار اينجور نشد ...فقط دارم تمامشو مرتب توي ذهنم مرور مي كنم ! ديگه لحظه به لحظه اش رو حفظم ...يه حسي تو تنم داره رژه مي ره ولي نمي دونم چيه ؟ اين حس رو نداشتم تا حالا به خاطر همين طبق غريزه يه كم مي ترسم ! البته ترس كلمه درستي نيست براش ولي نمي شناسمش .نمي دونم چه حسيه ؟!

3.خداييش بعضي از كارا خيلي سخته . آدم ميميره و زنده ميشه ولي بازم نمي تونه انجامش بده .ديگه از كارا نمي كنم !((:

6 ارديبهشت