دو روز گذشت!
روز دوشنبه اولين روز كاري...ساعت 7 مدرسه بودم ،هنوز هيچ معلمي نيامده بود ،با شروع شدن مراسم صبحگاه يكي يكي پيداشون شد و ساعت 45/7 رسما پيش به سوي كلاس! كلاس من كارگاهه و از دفتر حدودا 400 متري فاصله داره ،يعني درست دم در وردي مدرسه .كل راه به اين فكر مي كردم الان كه رفتم سر كلاس چي بايد بگم.ديروز عصر يه سر رفته بودم توي كلاس مثلا با جو و محيطش آشنا بشم .از در كه وارد شدم همون كلاس خالي و ساكت ديروز<اينجا> به يه كلاس با 26 دانش آموز و پر از حرف تبديل شده بود !
مستقيم به سمت ميز رفتم ،اونجا بود كه تازه متوجه ورود من شدن و برپا دادن ! هميشه از برپا دادن اين چيزا بدم مي اومد حالا 26 نفر براي خودم بايد بلند مي شدن ! خودمو معرفي كردم و نحوه كار در طول سال و يه سري حرف ها كه هميشه روز هاي اول به خورد،خودمون هم مي دادند.
كلاس تا ساعت 12 بود و من براي روز اول هيچ برنامه اي نداشتم . يه آشنايي با بچه ها و توضيحات در مورد وسائل لازم و مورد استفاده .مي خواستم ساعت بعد رو تعطيل كنم كه مدير اجازه نداد و همون توضيحات جلسه اول رو بهشون گفتم باز و اين باز نوشتن !
روز دوم اما خوب بود ،تمرين هاي مختلف و شروع به كار بچه ها .براي خودم جالب بود و براي دانش آموز ها بيشتر . چند تا تمرين براي روان شدن دستشون تا ساعت 12 همه رو سرگرم كرده بود ،يكي يكي بهشون سر مي زدم و كمكشون مي كردم و راهنمايي در مورد كشيدن .بد نبود يه جورايي خودم هم خوشم اومده بود از اين حالت .كاراشون كه تمام شد زودتر تعطيل كردم .
در كل الان فهميدم معلمي كاره سختيه ولي مي تونه شيرين هم باشه .بايد براي لحظه به لحظه وقت كلاست برنامه داشته باشي .

توي دفتر هنوز با كسي راحت نيستم همه با هم مي شينند به حرف زدن ،من نه كسي رو مي شناسم و نه اونا زياد توجهي دارند به جز دو سه تاشون كه سرباز معلم هستند و گاهي با هم صحبت مي كنيم .