دير گاهي است در اين تنهايي
رنگ خاموشي در طرح لب است
رخنه اي نيست در اين تاريكي ؟
.
.
روياهايم را به نخي گره زده ام و بالاي سرم نگاهش مي كنم و از دور سرنوشت را كه به سويم خيز مي آ يد مي بينم .
همه چيز همين طوري شروع مي شه ،از يه اتفاق ساده مثه يك سلام ! اون روز از جلوي آينه كه مي گذشتم،كسي صدام كرد از توي آينه،پسري كه وقت را مي پرسيد ؟!شبيه به من بود .به سرفه افتادم و همين اتفاق اول بود. وقتي كه فقط يكي بود و آن هم #@!^$ !!!!!
قلب. از اون پس بزرگ شده ،بزرگ مثل يك بادبادك سرخ،ولي بادبادك پشت خواب نارون ها گم شده !من يادم رفته بود كه به پسرك توي آينه سلام كنم و حتي جواب سوالش رو بدم .
الان مدتي هست كه از آينه مي ترسم ،از اوني كه تو آينه بود خجالت مي كشم ،وقتي اونجوري بهم زُل ميزنه ،خيس عرق ميشم،خرد مي شم !
كمي پَست شدم اگه بشه پَست رو واژه مناسبي انتخاب كرد !به يه تنگر نياز دارم يه چيزي مثه سوزن كه بابادك را مي تركونه و نابود مي كنه ! منم همچين چيزي مي خوام كه از نو درست بشم .
.
خدايا از تو طلب آمرزش و بخشش گناهانم را دارم ،خدايا من را آن چنان قرار ده كه تو مي خواهي،چنانچه تو همان هستي كه من مي خواهم .
در ها همه بسته اند الا در تو
تا ،ره نبرد غريب الا برِ تو