آنقدر بین تقدم و تاخر این تبریک و تسلیت چرخ زدم تا آخر خواستم که اینطور بنویسمش ، تا رعایت تقدم و تاخر زندگی هم شده باشد ...گو اینکه زندگی رعایت ما را نمی کند :
نهنگی هم بر آرد سر خورد آن آب دریا را
چنان دریای بی پایان شود بی آب چون هامون ...به همین سادگی می آییم ، خیلی خیلی سخت می مانیم و چه ساده تر می رویم و سخت تر می مانیم که چه کنیم
از خوابيدن دلم گرفته بود .کلی چيز بود که دلم می خواست بهشون فکر کنم و توی ذهنم بهشون نظم بدم .
امسال با تمام بالا و پايينی که داشت سال خوبی برام بود هر چند که می تونست بهتر باشه .بعضی از اتفاق ها برام گران تمام شد .خیلی چیز ها رو از دست دادم و خیلی تجربه ها و کارها رو یاد گرفتم!
یاد گرفتم زندگي فراتر از منطق است.زندگي جمع اضداد است و يك راز!
یاد گرفتم که به خودم هم اعتماد نکنم !
یاد گرفتم که انسان باشم !
یاد گرفتم که جواب خیلی ها را با خاموشی می شه داد !
یاد گرفتم چجوری 2 ماه با تن ماهی و سیب زمینی می شه زنده موند !
یاد گرفتم چطور در عین اعصبانیت بخندم ! با بچه ها سر و کله زدن ،زدن و اخراج کردن رو یاد گرفتم!
یاد گرفتم بی تفاوت بودن نسبت به خیلی حرف ها ،رفتار و برخورد ها ولی پررو بودن و پست بودن رو یاد نگرفتم
.
زيباست تنهايی...نه تجاوزی و نه رنجشی
ديگران تو را به حال خود وا نهاده اند
و تو نيز خلوت ديگران را بهم نمی زنی
هرگز در نمايشنامه ای که ديگران نوشته اند
بازی نخواهم کرد
من خود اصول بازی رو می نويسم
.
دو روز دیگه فقط مونده ! پیشاپیش عیدتون مبارک . انشاالله که سال خوبی در کنار خانواده داشته باشید
.
پ.ن:در مورد پاراگراف آخر متن قبل همه اشتباه کردن به جز دو ،سه نفر
پ.ن: انشاالله که امسال دوستای وبلاگی قدیمی مثه کلانتر ،یاس سفید و ... دوباره فعال بشند و همون جو دوستانه قدیمی پا برجا بمونه !
پ.ن: دست خواهر عزیزم درد نکنه برای همه خوبیش ..خیلی ناز بود مرسی