اتق الله ... مال رتق و فتق امور شركته !! شبها كمتر بخور كه راحت بخوابي :دي

من واسه خوابم یه چاره پیدا کردم
چاره اش این بود که اینقدر کار کنم شبا مثل جنازه بیفتم بخوابم
مشکلم حل شد شکر خدا

خوب خودت که چارشو پیدا کردی که!هر شب یه لیواااااااااااان قهوه بخور حله:دی

شاید درد هایت را بتوانی تقسیم کنی وقتی بدانی که همه رهگذر یه جاده ایم بی آنکه بدانیم......همه با هم همسفریم

شاید درد هایت را بتوانی تقسیم کنی وقتی بدانی که همه رهگذر یه جاده ایم بی آنکه بدانیم ,......همه با هم همسفریم

" شب " مادر تمامی اندیشه های ناب است ، نمي دانم! اما به گمانم شايد اگر "روز" از اين سهم حرفي ميزدي با شِكوه به جاي«اعتناي ندارم كه» حك مي كردي چرا....با هزاران علامت بزرگ سوال؟،،راستي... اي رهگذر، این خاصیت زمین هر چند با سهم اندك است که ما ،که تبار رانده شدگان باشیم به پر و پای روزگار بپیچیم و در آخر فرض کنیم كه بي اعتنائيم!باور كن!

سلام ...

آقا سيچه اي همه با خوت ايجوري مي كني؟

آقا سيچه اصاب خوت خورد مي كني ...

شاد باش جيگر

vala man ta unja ke yadam miad shoma ro be joz adate goghdi nadidam.

مثل من.. شایدم من مثل شما..
منم این روزا کمِ کم تا 3 بیدارم مثل الان...
فردا هم 8 صبح کلاس دارم...
جغد شدم

براي پنجمين بار در كنار هم گرد مي‌آييم و دست در دست هم به ياري كودكان بي سرپست مي شتابيم.
آري يك بار ديگر بنا به سنت وبلاگستان فارسي ما وبلاگنويسان قصد داريم در كنارهم جمع شويم و به سنت حسنه احسان و نيكوكاري رنگ بويي نو ببخشيم.
مي خواهيم به دنيا نشان دهيم وسعت قلب ما فراتر از چند كلمه‌ي محبوس در پشت شيشه ‌هاي مانيتورهايمان است. مي‌خواهيم به دنيا نشان دهيم كه رنگ مهرمان رنگارنگتر از دنياي هزار رنگ سايبر است.
مي خوايهم پلي زنيم به ميان دنياي مجازي و دنياي پيرامون.
مي‌خواهيم بگويم كه وسعت قلبمان به اندازه ستاره هاي شبتاب آسمان است.
اما امسال با همان شعار هميشگي قرار هاي وبلاگي باز هم به دور يكديگر جمع خواهيم شد.
پس فراموش نكنيد ساعت 16.30 روز پنجشنبه 24 اسفند ماه 1385 در باشگاه وبلاگنويسان تهراني واقع در خيابان جلال آل احمد، مقابل بازار قزل قلعه، پارك گل‌ها، منتظر شما هستيم