ظرفيت های آدم ها  با امکاناتشون يه اندازه رشد نمی کنه،  معمولا امکانات بيشتر از ظرفيتِ  آدم ها رشد می کنه و برای همين برای تصميم گيری های مهم زندگی ، که غالبا بعد از يک تغيير در امکانات انسان پيش می آد، بهتره که صبر کنی تا ظرفيت ات به اندازه امکاناتت بشه بعدش تصميم بگيری.ولی کاش همه این اصل رو قبول داشتند !
دو یا سه نفری هستند که مرا از خودِ خودم هم بیشتر دوست دارند و برای من حتی حاضر به معامله با خدا هم هستند که آرزوهایی که در ذهنشان هست برای من اتفاق بیافته ! ولی کاش این همه سنتی نبودند ! اون هم در برابر منی  شايد  آدمی باشم که از سنت فقط  سبزی خوردن کنار آبگوشت رو می شناسه نه کنار غذای دیگه ،فقط  هندونه شب يلدا رو بشناسه . شايد تعريف سنت برای من تنها خوابیدن توی حیاط خونه پدر بزرگ توی شیراز کنار همه فامیل باشه و اون اذیت کردن های آخر شب با بچه های دیگه !شايد سنت يک امامزاده است که بی اختيار بدون اين که هيچ ايمانی داشته باشی وادار به احترام ات می کنه و باعث می شه قبر پدربزرگ ات رو بشوری. شايد سنت برای من دور خوردن توی بازار تجريش اونم فقط و فقط برایرد شدن از آن. خیلی از سنت ها هم قابل  شکسته شدن هستند  مثه جمع شدن خونه اون یکی پدر بزرگ و ....
درک من از سنت ها  مسخره به همین چیز های محدود شده و چیزی دیگر از سنت های دیگه  در زندگی ام نیست و نمی خواهم که باشند!