نمی دونم الان باید چجوری خوشحالیم رو اینجا نشون بدم ! این که توی  این دو روز، چند بار inbox ام  رو چک می کردم برای گرفتن جوابی از تو و چقدر ذهنم خاطرات قبلی رو مرور می کرد یاد غلط های املاييم روکه ازم  می گرفتی! اینکه می اومدی می گفتی : بچه ها نترسيد امشب امين باز قرص پردينوزولون خورده قاطی کرده ! و کلی مسخره بازی ديگه ! توی چت هميشه بهم می گفتی : بزرگترين عيب تو اينه که دلت نمی خواد کسی ازت ناراحت بشه و همين به تو ضربه می زنه! ياد بگير گاهی بگی نه !و ......
دروغ نگم بعد از اون موضوع که پیش اومد ،من چقدر عذاب وجدان داشتم و چقدر بهم ریخته بودم ! ولی خدا را شکر که بازم هستی !
 باور کن که بدجوری شوکه بودم