اینکه در هر صورتی هیچ بدی و تصویر بدی رو نمی شه ازش به یاد آورد و همیشه توی سرحالی و مریضی هیچ سوءظنی نمی شد توی چشم هاش دید و همیشه با همون مهر همیشگی اش میوه قاچو می زد و اینکه همیشه موقع سلام با تمام بزرگی اش دست های نوه ها رو می بوسید و ....
همه راهنمایی هاش و لطف هایی که به شخص من داشت توی این خانواده پرجمعیت ! لطف هایی که نمی شه چیزی در موردش گفت و ....!
همه خاطراتش خوبش باقی می مونه برام به جز روز ها آخر که وقتی تکونش می دادم و آهی که کشید همون جا از خودم بدم اومد ! و لحظات آخر که نتونستم توی غسالخانه حتی قدمی جلوتر  برم و یکی از هزاران بوسه اش رو تلافی کنم ،ایستادم و نگاه کردم به آخرین لحظات دیدنش ، به بلند کردنش قبل از محو شدن تصویر توی چشم هایم ،و توی همه این مراحل او آرام خوابیده بود !

پ.ن: از تمام دوستان ،که با حضورشون ، تلفن ها ،پیام ها از دور و نزدیک ،ما رو همراهی ممنونم