اصلآ زندگی خودش یه دو راهی «رفتن یا رفتنه»
مظاهراشم همه...همه مسیرشون دو راهیه...پس چی؟... فکر کردی خدا فرستادمون دنیا و مسیرای کهنه خرابشو همه یه راهه کرده تا ما راحت واسه خودمون یکه تاز بریم؟؟ نه!! ...این خدا... این خدا...

...
راستی
...
منم ت مثل تنها هستم با یه....!!!

هووووم...
الان حرفی برای گفتن ندارم ... نمی دونم شاید درست بگی...

راستش راجع به عشق نمی دانم چه نظری بدهم چون واقعا هیچ وقت تا به حالا از نزدیک احساسش نکرده ام. اما می دانم خداوند چیزی را از آدم نمی گیرد مگر آنکه چیز بهتری برایش در نظر گرفته باشد. یا حداقل بهتر است اینطوری فکر کنیم.

خیلی وقت ها بیشتر از دو راه جلویمان هست، اما کاش همیشه به راه مثبت فکر کنیم و شکست را از ذهنمان پاک کنیم!!(به قول انگلیسی ها زیادی optimistic هستم. نه؟!) :D

با نظرت راجع به تیم آلمان هم موافقم! این تیم شدیدا بی مهر است!!

به فرضم که شکست عشقی داشته باشیم مگه جز این که راهمون رو ادامه بدیم و زندگی کنیم راه دیگه ای هم داریم؟!
به فرضم که راه دومی وجود داشته باشه مگه زندگی فرصتی هم می ده که بخوای راه اول رو انتخاب کنی یا راه دوم رو؟

آره دیگه نیلو راست میگه! مگه راه دیگه ای هم داریم؟ :(

زندگي شايد همين باشه...
نميدونم چي بايد بگم...اگه دپرسي بنويسم ميگي بازم اخمالويي اگه شوخي كنم كه نه نميشه با حرف دل شوخي كرد!!!

shoma ha ke darid in harfa ro mizanid hiche kodometon ashegh nashodid chon ta bekhay faramosh koni dige vaghti nadari ke rahi vase khodet intekhab koni

rasti agha amin webloget ro behet tabrik migam movafaghe bashi