1.روزگار به یاد ماندنی
...
هنگامی که عشق تو چتر خویش را
بر همه چیز و همه کس می گسترد،
هنگامی که عشق تو مرز نمی شناسد،
هنگامی که عشق تو در هیچ قفسی گرفتار نمی آید،
هنگامی که عشق تو قید و شرط نمی شناسد ،
هنگامی که عشق ، به نحوه یِِِ بودن تو در هستی تبدیل
می شود،
آن گاه عشق تو،
نیایش مدام توست.
آن گاه عشق تو،
تو را آزاد می کند.
تنها عشق است که می رهاند.
عشق، آزادی ست .
...
...
نوشته شده توسط : نیلوفر

2.روزهایم آفتابی است...به عنوان یادگاری یه دعای کوچولو برای تو و همه اهل بوشهر :
خداوندا تورو خدا(!) یکمم به اینور دنیا نیگا کن...اینجارو نه...اونجا... ته مهای جهان سوم !دیدی؟ یه ده کوره ای هست به نام بوشهر که با پدیده برف هنوز آشنایی نداره ... میتونی یه چن تا از اون ابرای خشنگ آسمونتو براشون یکم فشار بدی یه چن تا گوله برف نازل بشه ؟D:
توروخدا زودتر که اینا کم کم دارن عقده ای میشن... یکیشون که همه حقوقشو داد برف شادی خرید!

پ.ن : راستی پاس اینجا خیلی راحته... سیستمشم توپ... کسی حوصلش سر رفت بیاد اینجا دور همی خوش میگذره.
قربون همه!
هدی
hodahodi.blogfa.com

3.بکوارد.فسقلی دوست داشتنی .... سلااااام.این شیر فرهاد دایی جانمون(امین)از ما خواسته بید که از خودمون توی وبلاگش حرف در وکنیم .حالا منم هر چی از خودم فکر درو کردم نه وفهمیدم چه وگویم این بزرگتر ها هم گفتن که زبونت درازه ما کمک نه وکنیم (ای روزگار بی معرفت)حالا منم دزدکی از خودم یه شعر درو میکنم .ولی عشقولانه نمی گم می ترسم یه وقتی شیر فرهاد(امین خودمون) یه دونه لیلون داشته باشه بعد دعوا راه بیافته :
حاج امین ویومدی ........ سر کلاس دیر اومدی
کاشکی منم پسر بیدم... شاگرد حاج امین بیدم
نمره 20 می گرفتم ...... بعد از بابام رشوه می گرفتم
.
خوب بید؟؟؟
این نوشته با دست خط دختر عمه فسقلی

4...حمیدرضا:butterfly.....ضمن عرض سلام و صبح بخیر خدمت شنوندگان و بینندگان عزیز
خدمتتون عرض کنم که دوشنبه شب ساعت 5/9 دعوت شدم به بازی فوتبال بین تیم های امین گشمردی و عماد دشتی که بازی بسیار گرمی بود. البته با وجود اینجانب butterfly بازی رونق پیدا کرده بید.واگر من نبودم و در دروازه قرار نداشتم تیم امین سوراخ سوراخ می شد [دندون].اصلا من اگه نباشم بازی به درستی انجام نمی شه، برای همین همیشه التماسم می کنند(sms,تلفن ،مشورت با مامان و بابا ) که حمیدرضا رو بزارین بیاد بازی .برای همین جناب آقای عماد دشتی وقتی منو می بینه لرزه به اندامش می افته و پیشنهاد رشوه میده که بیا تو تیم ما ولی من تعصب ملی و خانوادگی دارم و تیم امین گشمردی هیچ وقت تنها نمی زارم و فقط لباس این تیم را می پوشم
.
حمید رضا

5...شب های بی تابش...گفت :این دریا مال منه هیچ کس حق نداره این جا ماهی گیری کنه .
مردم خندیدند
ادامه داد:هرکس دلش ماهی می خواد باید از من بخره .
مردم باز خندیدند
مرد از اینکه مورد تمسخر قرار گرفته بود زد زیر گریه در حالی که دریای نقاشی شده بر دیوار را در آغوش می کشید ،داد زد ،چرا متوجه نیستین جز من هیچ کس نمی تونه توی این دریا ماهی گیری کنه .
.
.
یه حرف ساده :مشکلاتت را در پاکتی بگذار که ته آن سوراخ باشد
یه حرف ساده دیگه:یادت باشد بیش از توانت ایثار نکنی
.
آشنا:shabhayebitapesh.blogfa.com
------------------------------------------------------------------------------------
پ.ن:راهپیمایان گرام لطفا این سری مشت رو محکم تر بزنید به دهن آمریکا بلکه این سری جواب دهد!
این از خودم بود و به نوشته شب های بی تابش مرتبط نمی باشد !

6....جاده...وباز ....
وباز .....
خواب تو را دیدم !

از پشت پرده ی خواب و چهره ی بی نقاب تو ،
دوستی چقدر زیبا و ساده اس !
وقتی دستهامان ، دلهامان ، خنده هامان
و قدمهایمان ..... یکی است !
و باز .....
و باز ....
دوستی شکل می گیرد !
دوستی من با تو
و تو با من !
اما در خواب !!
و در بیداری تنها پس از اصابت نگاهمان ،
لبخندی سرد و تکرار !
از سر اجبار !
و در بیداری شاید چهار قدم فاصله !
با یک دنیا دوری !!

اما در خواب ...
نزدیک ِ نزدیک ِ نزدیک !
مهربان ِ مهربان !
خوب ِ خوب !
مثل قدیم !.....
وباز ....
و باز ....
در حسرت ِ قدیم و ....
افسوس و ندیم و .....
و باز..... !!
.
.
مرمر..جاده

7.یاس سفید شب ...بالاخره تو آمدی
با همان چشمان ابدی
آمدنت چه عظیم بود
و رفتنت عظیم تر
این را وقتی خوب فهمیدم که , از خواب پریده بودم
.
.
.
پ.ن:بعد از مدت ها یکی لطف کرد و یه متن فرستاد ,کسی دیگه نبید؟؟؟

8. آی سودا ...

یکدانه مسافر جاده ی خلوت شب

کمی تامل کرد و بعد...

دراز کشید.

سر بر بالش زمین گذاشت.

چشمانش به آسمان...

آسمان در چشمانش...

 آینه در آینه شد.

جرقه ای زده شد.

مسافر  رو زمین نبود....

اونم مثل همون تیکه های براق آسمان  تو شب می درخشید.

 10...روزنوشت های من ....
معشوق من
انسان ساده ای است
انسان ساده ای که من او را
در سرزمین شوم عجایب
چون آخرین نشانه یک مذهب شگفت
در لا به لای بوته...
پنهان نموده ام

پ.ن: خیلی وقت بودکسی  قسمت یادبودی ها چیزی ننوشته بودا.... هر کی خواست متن بفرسته با امضا بزنم تو وبلاگ :دی

11 ...گاهنامه ...
خاطرات به برف می مانند
در بارش اول سپید، زیبا، دوست داشتنی
در قدم‌های اول نَرم، تُرد، شادی بخش

حتی گاهی با سپیدترین و شیرین ترین ِ آنها آدم برفی میسازیم!..
چشم‌هایمان را
بجای چشمهایش مینشانیم

میبینیم، مرور میکنیم، میگذریم، میبخشیم، می ایستیم، فریاد میکشیم، قصاص میکنیم، میگرییم، فرار میکنیم، خط میکشیم، اگر و اما میسازیم...
قدم میزنیم، قدم میزنیم، قدم میزنیم
آنقدر روی خاطراتمان قدم میزنیم که میشوند
زشت، سیاه، منفور
زبر، لیز، آزاردهنده...

امید که هوای خاطراتت همیشه آفتابی باشد...
سبز، آبی، امیدبخش
ساده، سبک، جاری...

پ.ن: این هم یک یادگاری برای وبلاگ امینِ عزیز. با عرض معذرت از اینکه خیلی دیر شد...