امروز يه روز خوب براي من بود كه مي تونه بهانه اي براي افتتاح اين جا باشه .يه روز پر استرس از همون اول صبح .

گزارش كامل دات كام شدن در متن بعد

5 ارديبهشت

حالم از خودم بهم مي خوره ! همه چيز خراب شد ! كاش زودتر برم سربازي

2 خرداد

اين هفته خفن هوس نشستن توي كنج اتاق و روي تخت بهم دست داده بود ! دلم مي خواست همون جا بشينم و راحت بدون وز وز ها براي كمك كردن بهم ,به همه چيز فكر كنم ! دلم براي كنار دريا تنگ شده بود ولي توي اون شرايط ترجيح مي دادم نرم چون اعصابم الكي خورد مي شد!
هر از گاهي هم كه آنلاين مي شديم همه در مورد منطق و اين چرت و پرت ها نوشته بودن و يا همه مايو پوشيده بودن براي شنا!! آدم حالش بدتر مي شد ...هنوز نفهميدين كه اگه زيادي به منطق بچسبيد,هرگز قادر نخواهي بود بخشي از فرآيند زندگي - بخشي از هستي , باشي؟
زندگي فراتر از منطق است.زندگي جمع اضداد است و يك راز!

جملهء بی قراریت از طلب قرار تست
طالب بی قرار شو تا که قرار آیدت

نشسته داره فكر مي كنه ..و هي ذره ذره بيشتر توي فكر غرق مي شه ,بدون اينكه بفهمه اصن كل ماجرا اشتباه و خودشو درگير هيچ كرده !

رو ترش کن که همه رو ترشانند اینجا
کور شو تا نخوری از کف هر کور عصا
لنگ رو چونک درین کوی همه لنگانند
لته بر پای بپیچ و کژ و مژ کن سر و پا

وقتي آدم دلش مي خوات يه چيزي درست بشه ,حتي اگه هيچي هم نفهمه با يه حرف عادي هم درست مي شه ! يه حرف كه مي تونه براي دل خوشيت زده باشه ولي وقتي به همين هم فكر كني , يه جورايي ته دلت ..اون جا كه تا چند روز همش سياه شده بود ,رنگ عوض مي كنه و قرص مي شه .

هیچ فلک دفع کند از سر خود دور سفر؟
هیچ زمین دفع کند از تن خود زلزله را ؟

پ.ن 1: شعر ها از مولانا و به كمك عاقلانه
پ.ن 2: من همچنان سر قولم هستم اگه همه چيز درست بشه ...مي آم طرفدار راه راه چندش آور مي شم !
پ.ن3:نوشته هاي من براي خودمه نه براي كسي ديگه.. و هر نوشته ام هم با توجه به روحيات و اتفاقات روزم هست و اگه با خوندم وب من ناراحت مي شيد مي تونيد نيايد ! شايد من دلم خواست به آدم و عالم فحش بدم !
پ.ن4: من دلم مي خوات ريئس جمهور آينده كشورم يه آدم خوش تيپ باشه مثه شهردار تهران !!!! و يا يه مورچه زرد مثه !!! و يا مي تونه يه چند تا بادمجون دور قاب چين باشه ! خوب منم جوونم دل دارم آرزو كردن كه عيب نيست !ولي زهي خيال باطل! جوون نمي دونه كه انتحاب شده ! راي مردم پشم !
پ.ن5: به يك طراح براي قالب هاي وبلاگم نيازمند بيدم !

6 خرداد

* 24 ساعت سکوت در اعتراض به تولد مردم آزارترین دوست دنیا

تولدت مبارك

انشاالله تولد 100 سالگيت در كنار خانم و بچه ها D:

* انشاالله بعد از برد ايران باز مي نويسم

پ.ن:جمله با از اينجا
13 خرداد

*خدايا خودت مي دوني كه هميشه توي زندگيم يه آدم قانع بودم ! هيچ وقت حرص داشتن چيزي رو نزدم ! شايد به خاطر اين بوده كه همه چيز دارم ولي مي تونستم بيشتر از اين بخوام ...شايد خيلي وقت ها به خاطر چيز هايي كه بهم دادي شكر نگفتم ولي هميشه اين باور رو داشتم كه همه چيزو از تو دارم .
ولي ، ولي اين بار مي خوام حرص بزنم ،ميخوام خودت درستش كني ،اين دفعه نمي خوام قانع باشم .قول مي دم همين يه بار باشه ..همين يه بار ،بعد باز مي شم همون امين قبلي ..اين بارو كمكم كن ...خدايا باشه ؟؟؟
مي آم روي پله ها همون جاي هميشگي مي شينم باز قول مي دم ...

*ببستي چشم يعني وقت خواب است
نه خوابست آن حريفان را جواب است

تو ميداني كه ما چندان نپاييم و چشم مستت را شتاب است

جفا كن، جفايت لطف است
خطا كن، خطايت ثواب است
تو چشم آتشين در خواب مي كن

بسي سر ها ربوده چشم ساقي
به شمشيري كه آن يك قطره آب است
يكي گويد كه اين از عشق ساقي است
يكي گويد كه اين از فعل شراب است

مي و ساقي چه باشد، نيست جز حق
خدا داند كه اين عشق از چه باب است

يكي گويد كه اين از عشق ساقي است
يكي گويد كه اين از فعل شراب است

پ.ن 1: شعر از مولانا
پ.ن2: ايران هم برد فقط يه امتياز از بازي چهارشنبه مي خواد..انشاالله كه مي بره و مي ره جام جهاني و من همون شب از حاشيه بازي و عكس هايي كه گرفتم براتون مي نويسم ...اين يعني دارم مي آم تهران و مي رم استاديوم D:

15 خرداد

هميشه خواب هاي بد يا همون كابوسي كه مي بينم يه شكلند ...از همون بچگي همين خواب رو مي بينم تا الان و هنوز هم ادامه داره ...هميشه وقتي تب مي گيرم اين خواب مسخره رو مي بينم ,خوابي كه تا حد جنون مي رسونتم و براي فراري از اين خواب بايد مرتب راه برم حتي تا خوده صبح , گاهي با اين هم برطرف نمي شه ! آخرين باري كه اينجور شدم دي ماه قبل بود كه اومدم تهران و بعد يه هفته تب كرده بودم و توي خونه تنها بودم ! بدون اينكه 4,5 روز اول خانواده بفهمند ...اون شب هر كاري مي كردم براي فرار از اون خواب ..حتي sms زدن به تازه داماد ! ولي فايده نداشت .يادمه اونقدر راه رفتم تا از خستگي ساعت 6 صبح باز خوابم برد .چيزي حدود 2,3 ساعت درگيري
ولي الان بيدارم و دارم اين كابوس رو مي بينم ! بيدار, بيدار !

22 خرداد

پ.ن:البته توي اون هفته زحمت مراقبت از من به عهده همسايه بالايي ها بود !

من شنبه ديگه سربازم ! حدودا 2 ماه آموزشي اونم كرمانشاه !
سعي مي كنم زياد اضاف نخورم !D:
دروغ نگفته باشم يه احساس مسخره چند روزه باهام كلنجار مي ره ول كن هم نيست لامصب..از يه چيزي نگرانم ولي نمي دونم چيه !
فكر نكنم حسش باشه كه بخوام باز به روز كنم ! يعني وقتشم نيست اين روزا يه كم درگيرم ديگه !

فعلا تعطيل تا برگردم
حلال بفرماييد ما را اي بزرگواران وبلاگي !

9 تير

الان يه چهار روزي هست كه اومدم مرخصي با همون مياندوره .همين مدت 32 روز با اينكه اون چيزي كه از سربازي مي گفتند ،نبود يعني زياد اذيت نمي كردند و به جز هفته اول كه اونم به خاطر ناآشنايي با محيط مشكل بود بقيه اش برام عادي شده بود و تكراري وار مي گذشت،ولي همينم باعث از ياد بردن پسورد هاي ياهو و وبلاگم شد و از ياد بردن خيلي چيز ها .
آي دي رو كه مي شد درست كرد و همون موقع amin_gash@yahoo.com رو ساختم ،حداقل تا زماني كه پسورد اون رو پيدا كنم ،ولي وب رو نمي تونستم كاري كنم كه اونم با كمك عماد حل شد .
كرمانشاه اون چيزي كه فكر مي كردم نبود ،خيلي تعريفش مي كردند ،آب و هواش ،مردمش و خيلي چيز هاي ديگه ولي همين مدت باعث شد كه ديگه هيچ وقت كرمانشاه نرم . در كل توي پادگان راحتيم ( راحتي از نظر من توي اون شرايط) مشكل زيادي هم نداريم به جز گرماي هوا و توي يه محوطه بزرگ به دور از تلويزيون ،روزنامه و اخبار بيرون،حداقل آزادي و همچنين نداشتن يه آب سردكن درست ! و ....زنداني بودن !
ديگه اين مدت به خوردن آب معمولي و گرم عادت كرديم و همچنين به خوردن غذاهايي كه هر لحظه ممكن بود توي ته سيگار و يا چسب زخم و اين نوع افزودني هاي مجاز !!
به جز ما بوشهري ها كه 40 نفر هستيم ،بقيه يا شمالي هستند يا شيرازي! و از اين تعداد هم مقداري نخاله باهاشون اعزام شده ! نخاله هايي كه به همه چيز مي خودند به جز تحصيل كرده ! بايد اونجا بود و به خودت افتخار كني ! وقتي كه نگهبان هستي شاهد خودارضايي به ليسانسه پتروشيمي باشي !! يا حموم نكردن 1 ماه يه ليسانسه كامپيوتر! و يا چند تا دست مال به دست (سانسور) كه براي خودشيريني دست به هر كاري مثه فروختن بچه ها مي كنند !بگذريم
اونجا به غير از بوشهري ها كه باهاشون راحتم و با هم هستيم با 4 شمالي هم خوب صميمي شدم ! 2 تا رشتي و 2 تا آستارايي...خلاصه اگه يه وقت خواستم برم شمال يه دوست بايد داشته باشم ديگه !!!! حالا مي آن مي خونن شر مي شه D:
هر هفته اگه مشكلي پيش نياد مرخصي 5 ساعته شهري مي دن كه توي اين 5 ساعت مي توني عقده هاي يه هفته رو خالي كني ...مي توني تا دلت بخواد بستني بخوري ،مي توني دو تا روزنامه بخوني و خيلي چيز هاي ديگه كه توي شرايط معمولي برامون عاديه عاديه . از همه اين ها بگذريم فقط كبابش خوبه ! اطراف طاقبستان شده مثه دربند تقريبا ..بشيني توي يه رستوران و آره ديگه D:

خلاصه فعلا نمي شه بيشتر چيزي گفت و بد يا خوب عادت كرديم ، بايد 20 روز ديگه حداقل اونو تحمل كنيم تا راحت شيم !

بعد از اين همه مدت به روز كردم و همش شد گلايه ! اگه شد قبل از جمعه كه مي رم چند بار ديگه به روز مي كنم براي فروكش كردن عقده بي وبي توي اونجا

خيلي دلم مي خواست مرتب به روز كنم ولي !

و اين جهان به لانه ماران مانندست و اين جهان پر از رد پاي مردميست كه همچنان كه مرا مي بوسند در ذهن خود طناب دار مرا مي بافند

تا 20 روز ديگه كه باز برگردم

1.فقط يه هفته ديگه! يك هفته ديگه من اين موقع اولين روز كاريم رو پشت سرگذاشتم! بعد از گرفتن گواهي تدريس ،اول، پيشنهاد تدريس رياضي راهنمايي رو داشتم و فرداي همون روز هم تدريس نقشه كشي ساختمان هنرستان! فردا صبح آخرين وقت براي انتخابيكي از اين دو درس هست و من هنوز نمي دونم چكار بايد كنم!
از پس هر دو تا درس كه بر مي آم،نقشه كشي كه يكي از درس هاي عمران بوده و با كمي تمرين مي تونم اونو درس بدم.رياضي راهنمايي هم كه چيزي براي گفتن نداره !
مسئله اي كه منو دودل كرده توي انتخاب برقراري نظم كلاس ِ...با توجه به اينكه اولين سال تدريسم هست و هنوز اونجور كه بايد تجربه ندارم ؛ شايد انتخاب دوره راهنمايي كه مي شه كمي بيشتر اقتدار نشون داد بهتره و از طرفي تعامل بين شاگرد و معلم هم بهتر ايجاد مي شه ولي انتخاب نقشه كشي هم مي تونه براي پيشرفت خودم هم بهتر باشه ! هر چند كه شرايطش خيلي سخته! از طرفي اينجور وقت آزادم هم بيشتره و مي تونم براي كنكور بخونم .
هنوز هيچ انتخابي نكردم ،يك لحظه اينوري هستم و يك لحظه اونوري! تا ببينيم فردا صبح توي آموزش و پرورش چي مي شه ؟!البته اگه تا صبح انتخاب قطعي رو نكرده باشم .

2. از همين جا از حسين جان هم كه تمام زحمات پيدا كردن طراح قالب ،پيگيري هاي مدام در نبود من ،و رفع اشكالات طرح رو به تنهايي كشيدن ممنونم و اميدوارم بتونم توي عروسيشون برقصم!!

3.يه مدته خيلي خودم رو گرفتم كه از كوره در نرم !!!! از اينكه هنوز صبورم خوشحالم
---------------------------------------------
آپديت تكميلي: صبح توي آموزش و پرورش هنوز دو دل بودم كه كدوم برم ،ديگه بعد از نيم ساعت يكي از آشنا ها اومد و گفت چكار كردي ؟كدوم رو مي خواي بري؟ بدون معطلي گفتم نقشه كشي و قبل از اينكه پشيمون بشم درو باز كردم و رفتم داخل و كارامو كردم .از اونجا خودم رو به مدرسه معرفي كردم ،به خودمون اميدوار شديم،كلي ما رو تحويل گرفتن هم مدير و هم معاون . يه توضيحات اجمالي داد و رفتم برنامه كلاسيم هم گرفتم روز هاي سه شنبه،چهارشنبه و پنجشنبه.جو مدرسه هم بد نبود بچه ها تقريبا همسن خودم بيدم ،با يه اختلاف 4 تا 6 سال..
سعي مي كردم از همين امروز برخوردم مناسب باشه ...طوري مدير جلو بلند شد اين چيزا كه يكي از دانش آموزا امده پيشم و مي گه بيا پارتي ما بشو فلان مشكلم حل بشه ! مي گم بذار حداقل يه بار روي صندلي دفتر بشينم !!

خو کرده ی قفس را
میل رها شدن نیست ...
----------------------------
*راستی ميگن امروز خورشید گرفته بود ؟!! هیچکی ازش نپرسید چرا ؟
ميگن چون گرفته بود نماز آيات هم داشته!
هميشه اين جور موقع ها نماز خوندن يه راهه مثه موقع دلگرفتگي. يه چي تو مايه هاي خورشيد گرفتگيه ديگه!!

خدايا مرسي به خاطر اين روزهاي خوب

كليب برره در كنيد از خودتون از اينجا

همسفر عشق امروز سه ساله شد.
*وقتي اولين متن رو مي نوشتم ،هيچ وقت فكر نمي كردم اين قدر نوشتنم دوام بياره توي اين دنياي مجازي... همين وبلاگ بهترين دوست ها رو برام داشته،دوستاي مجازي كه بعضي هاشون رو هيچ وقت نديدم ولي توي زندگيم از خيلي افراد حقيقي دور و برم براي من با ارزش تر و مفيدتر بودند و هستند.
*اولين تولد با كلي آمار ،دومين تولد باكلي تشكر از خدا براي زنده موندن توي يه اتفاق ! و الان سومين تولد با 224 متن و 4829 نظر.
*خوشحالم كه مي نويسم و وبلاگ جزيي از زندگيم شده ،خيلي حرف هامو اينجا مي زنم و خيلي حرف ها هم به خاطر ترس از خاله زنك بازي هاي معمول هيچ وقت نمي تونم بزنم ولي بازم راضي هستيم !وقتي نوشته هاي قديمي رو ميخونم يه احساس خاصي بهم دست ميده، انگار كه دارم جدي جدي صفحه هاي زندگيم رو ورق ميزنم... آخه وقتي خودم ميخونمشون دقيقا يادم مياد كه چه جريان و اتفاق و فكري پشت هر كدوم از اين نوشته هاي اينجا بوده و از اينكه تونستم اينطوري همشون رو ثبت كنم يه احساس رضايت مي كنم.
*دلم هوس يه قرار وبلاگي كرده نه مثه اين كه گرفتنمون،دلم براي نظر دادن و شوخي هاي وبلاگي با بعضي از وبلاگي ها تنگ شده .
*ياد باران هم بخير ..روحش شاد ...چند وقتديگه اولين سالگردشه.
-------------------------------------------------------------------
می توان هر گونه کشتی راند بر دريا
می توان مستانه در مهتاب با ياری بلم بر خلوت آرام دريا راند
می توان زير نگاه ماه، با آواز قايقران سه تاری زد،لبی بوسيد
ليکن آن شبخيز ترين پولادی ماهيگير ،که زير چشم بر می اندازد شراع کشتی خود را
در نشيب پرتگاه مظلم خيزاب های هايل دريا
تا بگيرد زاد و رود زندگی را از دهان مرگ ،مانده با دندانش آيا طعم ديگر سان
از تلاش بوسه خونين
که به گرما گرم وصلی کوته و پر درد
بر لبان زندگی داده است؟؟

دير گاهي است در اين تنهايي
رنگ خاموشي در طرح لب است
رخنه اي نيست در اين تاريكي ؟
.
.
روياهايم را به نخي گره زده ام و بالاي سرم نگاهش مي كنم و از دور سرنوشت را كه به سويم خيز مي آ يد مي بينم .
همه چيز همين طوري شروع مي شه ،از يه اتفاق ساده مثه يك سلام ! اون روز از جلوي آينه كه مي گذشتم،كسي صدام كرد از توي آينه،پسري كه وقت را مي پرسيد ؟!شبيه به من بود .به سرفه افتادم و همين اتفاق اول بود. وقتي كه فقط يكي بود و آن هم #@!^$ !!!!!
قلب. از اون پس بزرگ شده ،بزرگ مثل يك بادبادك سرخ،ولي بادبادك پشت خواب نارون ها گم شده !من يادم رفته بود كه به پسرك توي آينه سلام كنم و حتي جواب سوالش رو بدم .
الان مدتي هست كه از آينه مي ترسم ،از اوني كه تو آينه بود خجالت مي كشم ،وقتي اونجوري بهم زُل ميزنه ،خيس عرق ميشم،خرد مي شم !
كمي پَست شدم اگه بشه پَست رو واژه مناسبي انتخاب كرد !به يه تنگر نياز دارم يه چيزي مثه سوزن كه بابادك را مي تركونه و نابود مي كنه ! منم همچين چيزي مي خوام كه از نو درست بشم .
.
خدايا از تو طلب آمرزش و بخشش گناهانم را دارم ،خدايا من را آن چنان قرار ده كه تو مي خواهي،چنانچه تو همان هستي كه من مي خواهم .
در ها همه بسته اند الا در تو
تا ،ره نبرد غريب الا برِ تو

1.امروز خودم رو به علی چپ ترین کوچه ممکن زدم !
.
2.واسه هر کی دل من تنگ می شه ،تا می فهمه دلش از سنگ می شه

.
3.توی آکواریوم فروشی سیما رو دیدم تا منو دید شناختم.بزرگتر و نازتر شده بود..ماهی هاش هم پیشم مردن

باید زندگی کنی ،هیچ کس با سگ های وحشی شوخی

 نمی کند اما سگ های سر به زیر را با لگد می زنند


زندگی زد و خورد سگهاست

از کتاب اوالونا ..

؟,

؟؟

یک من دنیا....

یک دنیا من ...

یک خستگی پایان پذیر...

 

آقایان !

خانم ها !

ما دیگر چیزی ازمان نمانده ,

شما اگر لطف کنید کمی آنطرف تر بشینید

و ما تحت های مبارک را بجنبانید

می توانیم سرمان را بذاریم روی همین نیمکت های چوبی

و بمیریم !

البته شکی هم  نیست

مردن ما

مدل متفاوتی از زیستن شماست

.

پس سوال نفرمایید.

 

هی شما!
خب البته نظر شما محترمه...ولی فقط برای خودتون!
.
.
هی تو !
مرسی
.
.
هی امین
هیچی بعدا می گم !

آنقدر بین تقدم و تاخر این تبریک و تسلیت چرخ زدم تا آخر خواستم که اینطور بنویسمش ، تا رعایت تقدم و تاخر زندگی هم شده باشد ...گو اینکه زندگی رعایت ما را نمی کند :
نهنگی هم بر آرد سر خورد آن آب دریا را
چنان دریای بی پایان شود بی آب چون هامون ...به همین سادگی می آییم ، خیلی خیلی سخت می مانیم و چه ساده تر می رویم و سخت تر می مانیم که چه کنیم
از خوابيدن دلم گرفته بود .کلی چيز بود که دلم می خواست بهشون فکر کنم و توی ذهنم بهشون نظم بدم .
امسال با تمام بالا و پايينی که داشت سال خوبی برام بود هر چند که می تونست بهتر باشه .بعضی از اتفاق ها برام گران تمام شد .خیلی چیز ها رو از دست دادم و خیلی تجربه ها و کارها رو یاد گرفتم!
یاد گرفتم زندگي فراتر از منطق است.زندگي جمع اضداد است و يك راز!
یاد گرفتم که به خودم هم اعتماد نکنم !
یاد گرفتم که انسان باشم !
یاد گرفتم که جواب خیلی ها را با خاموشی می شه داد !
یاد گرفتم چجوری 2 ماه با تن ماهی و سیب زمینی می شه زنده موند !
یاد گرفتم چطور در عین اعصبانیت بخندم ! با بچه ها سر و کله زدن ،زدن و اخراج کردن رو یاد گرفتم!
یاد گرفتم بی تفاوت بودن نسبت به خیلی حرف ها ،رفتار و برخورد ها ولی پررو بودن و پست بودن رو یاد نگرفتم
.
زيباست تنهايی...نه تجاوزی و نه رنجشی
ديگران تو را به حال خود وا نهاده اند
و تو نيز خلوت ديگران را بهم نمی زنی
هرگز در نمايشنامه ای که ديگران نوشته اند
بازی نخواهم کرد
من خود اصول بازی رو می نويسم
.
دو روز دیگه فقط مونده ! پیشاپیش عیدتون مبارک . انشاالله که سال خوبی در کنار خانواده داشته باشید
.
پ.ن:در مورد پاراگراف آخر متن قبل همه اشتباه کردن به جز دو ،سه نفر
پ.ن: انشاالله که امسال دوستای وبلاگی قدیمی مثه کلانتر ،یاس سفید و ... دوباره فعال بشند و همون جو دوستانه قدیمی پا برجا بمونه !
پ.ن: دست خواهر عزیزم درد نکنه برای همه خوبیش ..خیلی ناز بود مرسی

بهترین روز زندگیم
مرسی از همه اونایی که sms زدن و زنگ زدند.
مرسی به خاطر کیک خوشکل و سوپرایز تمام بچه های اکواریوم سیلور شارک
مرسی به خاطر هدیه خوشکلت آبجی
مرسی از عماد و حاج خانمشون برای همه خوبیشون
مرسی به خاطر امروز و تمام خاطره ها از همه

چند روز قبل از اینکه بریم تهران یه اتفاقاتی افتاد که ما در اومدیم یه متن نوشتیم ! این که مخاطب متن کی بود و چرا نوشتم به خودم مربوط بود ولی اینکه بعضی ها خودشون رو مخاطب اصلی متن شناختند و فرت و فرت جوابیه می دهند و دست بردار هم نیستند بحث دیگه داره !
طلایی که پاکه چه منتش به خاکه
اولا که من با شما نبودم و مگه کرم دارم که بخوام برگردم به اون روز های مسخره .
در ثانی: شما مگه به خودتون شک داشتید و فضولی کرده بودید که بهتون برخورده بود ! با توجه به جوابیه تون ؛ می شه خیلی چیز ها رو فهمید!
ثالثا اونقدر هم بی معرفت نیستم که تشکر نکنم که رئیس هیئت در مورد ظرفیت ها و معرفت ها بنویسند !
رابعا :همین جا همه چیز تمام می شه و جوابیه داده نمی شه !اینجا یه فضای عمومی بید نه جای شمشیر کشی ! اگه قرار به شمشیر کشی بود خیلی چیز های تغییر می کرد !
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
دل ندادم که بخوام قلوه بگیرم
هر وقت قلوه گرفتم همتون جیگر مهمون من

من گاهی دچار جنون ادواری می شم ! حالا من ،چند وقته بد جوری به اين درد دچار شدم ،ديگه گاهی دست راست و چپم را هم گم می کنم اين وسط .
.
به یک عدد پایه کنار دریا نیازمندیم !

روزهای تکراری کارای تکراری همه چیز یکنواخت....
ولی همه اینها رو تحمل میکنم چون با همه این یکجور بودنشو بازم دوستشون دارم به این امید که تغییرشون بدم .

رو ترش کن که همه رو ترشانند اینجا
کور شو تا نخوری از کف هر کور عصا
لنگ رو چونک درین کوی همه لنگانند
لته بر پای بپیچ و کژ و مژ کن سر و پا
.
هنوز محکم هستم مثه دیروز
.
هیچ فلک دفع کند از سر خود دور سفر
هیچ زمین دفع کند از تن خود زلزله را

(کسانی که مشکل قلبی دارند و به خودشون می گیرند ,نخونند)

هر کسی باید فشنگ آخری رو همیشه برای خودش



نگه داره وگرنه باخته

 

یه نفر میتونه برات مثل غروب جمعه دلگیرو کسل کنننده باشه
یا میتونه مثل روزی باشه که برات روز خوبیه, حالا هر کسی یه روز در هفته براش خوبه دیگه یه جورایی دوستش داره!
.
پ ن1:آدم باید متنوع باشه.
پ.ن2: توی این روز ها بعضی ها مثه روز وفات می مونند,بعضی ها هم یه روزی هستند که هیچکی نمی دونه چند شنبه اس توی تقویم فقط اونایی می دونند که یه راز رو بدونند و بهش ایمان داشته باشند .

الان یکی از همون وقت هاست !
هر چی فکر میکنم,می بینم که نمی تونم فکرکنم که چه حسیه این !
.
هر کی فهمید به اون نافهمیده ها بگه!

یه زمانی بیش از حد وابسته بودم ! به امور زندگیم , به والدین , به دوستان کمی که دارم , به اینکه هر کاری رو که می خواستم بکنم برای انجامش از کسی انتظار داشتم .هر چند اکثرش بیجا بود ! ولی الان هیچی نمی خوام ,هیچ کمکی به جز اندکی درک متقابل !
یه زمانی بعضی آدم ها اطرافم برام مثه بت بودن یعنی شده بودند , به داشتنشون افتخار می کردم , به خاطر صمیمیت هاشون , به کارهای بی دریغشون , به بزرگیشون و کلی کیفول بودم که باهام سلام می کنند و یا به نوعی تحویل می گیرند ! ولی الان به خاطر اون احساسم به خودم تشر می زنم و به سادگی کودکانه ام می خندم !
یه زمانی دلم خوش بود به کودکیم و اون دلی که هیچ چیزی توش سیاه نمی شد !
یه زمانی دلم خوش بود به آدم ها
به
< آدمهايی که از هنگام تولد شير از پستان تمرّد می نوشند . آدمهايی که خانه های برادرانشان را می سوزانند تا برابری برقرار کنند .... آدمهايی که سايهء خدا را بر روی زمين می يابند و او را سجده می کنند . آدمهايی که خود را سايهء خدا بر روی زمين می دانند .... آدمها .... آدمهايی که در تمام عمر توتم پرستند .... آدمهايی که عروسکهای خيمه شب بازی تماشاخانه های تاريک و سرد و دخمه های کثيف می شوند . آدمهايی که با اشباح و ارواح زندگی می کنند نه با انسانها . آدمها .... آدمهايی که بردگی را بر می گزينند و می انديشند که آزادند و آدمهايی که آزادگيشان را باور نمی کنند و می پندارند زندانی اند .... آدمها .... آدمهایی که می خواهند کر و کور باشند .... آدمها .... آدمهايی که در برابر در بند ماندگان مغرورانه خودنمايی می کنند و در مقابل پادشاهان بزدلانه سر به زير می اندازند .... آدمها .... آدمهايی که قربانگاه و مسلخ خود را نيز مانند قصر شاهانه ای می آرايند و آنهايی که قصر شاهانه شان را کلبهء گدايان حقير می بينند .... زنانی که حجلهء خود را در شب زفاف تنها ميعادگاه می دانند و مردانی که بستر ساير زنها را ميعادگاه خود .... آدمها .... آدمهايی که صحنهء زندگی را ميدان نبرد می دانند و و آدمهايی که عشق را سلاحی برای جنگيدن در اين نبرد .... آدمهايی که طعام از دهان ديگری بر می گيرند تا از همدردی با گرسنگان بگويند .... آدمها .... زنهايی که چون عيسای ناصری را بر بالای صليب می بينند می انگارند مريم مجدليه اند و مردانی که يهودای اسخریوطی را به خاطر جسارتش تحسين می کنند .... آدمها .... آدمهايی که هرگاه از خواب بيدار می شوند می پندارند که خوابهايشان تصويرهای روشن زندگی بوده است .... آدمهايی که خود را با اوراق کتابها کفن پيچ می کنند و زندگان را احمقهايی بيش نمی دانند .... آدمها .... آدمهايی که در محرم هر سال برای تشنگی حسين خون گريه می کنند و امّا بعد خون انسانها را می نوشند تا رفع تشنگی کنند . آدمهايی که سوار بر مرکب غرور همه عمر می تازند و عزيزانشان را زير سم اسبان نخوت از دست می دهند .... آدمها .... آدمهايی مثل من .... آدمها .... آدمهايی مثل تو >
.
فقط یه کم ! خیلی کمتر از اونی که باید باشیم منطقی باشیم !
مرسی

شده گاهی اونقدر سکوت جمع شه توی سرتون که فقط صدای تیک تاک ساعت رو بشنوی .من الان اینجورم

+ گاهی کل کل کردن هم حال می ده
- آره خوب
+ مگه خودت نگفتی منم اهل کل کل کردن هستم , پس چرا زودی تسلیم شدی به ضررت میشه ها
- اشکال نداره برا من که خیلی خوب میشه
+ اینجوریاس؟ هی با توام تسلیمی ؟
-mmmmmmmmmmmmmmmmmmmm !!!
+ .......... (تریپ سانسور )

.

چرا الان یکی در نمی آد بگه خرت به چند ! ها ؟!! فقط دم در آورده بودید اون موقع !
می دونید مثه خرمالو می مونید ! شیرین ,قشنگ و توی دلبرو با اون رنگ قشنگش ولی وقتی خورده می شید یه طعم گس مسخره می دید ! یه طعمی که حال آدم رو بهم می زنید !
.
.
پ.ن:بزرگ شدن تجربه خوشایندیه درست مثه گاز زدن و گس شدن هان ها با طعم شما ها ! بابت این بزرگی هم ازتون ممنونم!

مردم،
گروه ساقط مردم
دلمرده و تکیده و مبهوت
در زیر بار شوم جسدهاشان
از غربتی به غربت دیگر
می رفتند
و میل دردناک جنایت
در دستهایشان متورم می شد
.

می بینی که آرومم؟صورتم یخ زده,اما توی دلم آشوب است.همه چیز قاطی شده.دارم گم می شم...خیلی بد شدند.خیلی بد شدید.خیلی بد شدم.امین لعنتی!
امروز پرینترم مشکل پیدا کرده!دیگه نمی تونم لبخند چاپ کنم...
خسته شدم .همین
توی این گیر و دار باز هم همون خواب مسخره همیشگی . همون دیونگی های بعد از خواب.ای مرده شور این خواب رو ببره که همیشه یه جوره و تکراری ولی بازم عادی نمی شه .
.
.
شب خوبی بود با شماها.هنوز هم فکرش که می افتم می خندم .چاکریم حسین خان :دی

اول نامه به جای دل تنگ چند نقطه می گذارم ...
از تمام فلسفه چینی ها و مثال ها و حرف های تکراری حالم بهم می خوره ! حوصله هیچ کس رو هم ندارم به جز خودم و منیت خودم ! هر چند که خیلی دلم می خواست درباره احساسی که الان نسبت به خودم دارم حرف بزنم , بنویسم ولی شرایط ایجاب نمی کنه و سکوت بهترین راهه.
این مدت بدجوری دلم می خواست به یکی اعتماد کنم ,به یکی که باهام باشه نه اینکه منو هی هل بده به جلو و یا اینکه وایسه جلوم و یا نطق های الکی کنه !مرسی از ..میم.. برای تمام کمک هاش , بدجوری معتاد شدم به راه حلش !
من دیگه امین نیستم ! همین . بای

Alt + Ctrl + Delete
.
پ.ن:کلی نوشتم و پاک کردم ,نوشتم و پاک کردم .ترجیح دادم دیگه چیزی ننویسم از دور و بری هایی که دو ماه نمی بینمشون ! پس صحفه را بستم !

دخترک هر روز برای ارضا کردن خود و پسر های دانشجوی همسایه دم در حیاط درس می خونه !و این صحنه هر روز و هر روز توی محله ای که داریم کار می کنیم تکرار می شه ! یک روز با شلوارک ,یک روز با شالی آویز از گردن و یک روز با تاپی بالای ناف!
توی این بلبشو مسخره آدم های به حساب تحصیل کرده ای که به قعر می کشند شخصیت خود را در حد یه کارگر و نشستن و صحبت کردن در مورد اندام مختلف بدن زن و مرد, هر هر و کر کر های آزار دهنده باعث می شه که آدم حالش از سر کار رفتن گاهی بهم بخوره !
مدتیست شدم مثله یه نارنجک از ضامن خارج شده توی کارگاه ! یک روز همه ادب و احترامم رو به بزرگترام می شکنم .

اون روز که دفتر خاطرات رو بهم دادی ,یاد قدیم ها افتادم که رادیو رو روشن می کردم و زیر نور چراغ مطالعه حس می گرفتم تا بتونم روزنوشتم را بنویسم ولی هیچ وقت نمی تونستم ! بعد که می خواستم بخوابم همه چیز یادم می اومد و گاهی هم حس شعر و دویاره روی تخت دراز کش مشغول نوشتن می شدم! اصولا کل نوشته های دوران تحصیل و درس خوندن هاییم را خوابیده انجام دادم به جز روز های اولی که میز خریده بودم و جو گیر بود !
یاد اون روزی افتادم که دفترم رو دادم بهت که برام دو خط بنویسی برای یادگاری . اولش کلی نوشتی و نوشتی و آخر پاره اش کردی و ریختی دور و دو بیت شعر نوشتی ! بعد که رفتی من همه اون تکه ها رو بهم چسبوندم و لطف اولیه ات رو خوتندم ! و این شروع همه نامه نگاری هامون شد ! همه اون ها رو الان دارم !
یاد اول روزی که دیگه نوشتن خاطرات رو کنار گذاشتم و یکی از دفتر هایم رو از عصبانیت و ناخوشی پاره کردم با همه نوشته هایی که یه روزی قلبم رو می لرزوند ! بعد ها پشیمون شدم ولی چه فایده !
آره مدت هاس که خاطره ای نمی نویسم , خاطره ای ندارم که بنویسم !
ولی با همه اینا کم کم دارم تعادل زندگی رو بدست می آورم .گاهی وقت کم می آورم برای زندگی کردن برای خودم و گاهی هم از بودن با خودم بی حوصله می شوم .
دیگه هیچ کدومشون برایم به اندازه پشه ای هم ارزش ندارند !من با یک قوم طرف بودم و نه با تعداد معدودی ! الان بروند و خانواده هایشان رو از خطری که من برایشان درست کرده بودم نجات بدهند ! اصن بیخیال همشون !
از وضعیت فعلیم راضیم و همین برایم کافیه !
.
پ.ن: زیادی شخصی و مبهم شد ولی توی دلم بود و باید می نوشتمش .نفهمیدید ببخشید !

تولّد ٬ مرگ ٬ بهار ٬ درد ٬ بيماری ٬ عشق ٬ زخم ٬ بهار و باز هم بهار : بهار 24 سالگی
و من امسال تجربه کردم خیلی چیز هایی را که نمی دانستم ، چنانچه از کودکيم چيزی به جا نماند و هر از گاهی برای از یاد نبردن اين خاطره را مرور می کنم و تکرار .
و امروز سالگرد اين تکرار است : تکرار بودن ٬ تکرار ماندن و تکرار تجربهء لحظات غير قابل تکرار .
.
.
از همه بچه ها به خاطر دیشب وهمه کسانی که از هر طریقی تبریک گفتن ممنونم.

سعی خودم رو می کنم که بیشتر از این غرق نشم توی خودم .
 میخوام شروع کنم به حرف زدن و همه چیز رو بگم و فراموش کنم که نباید حرف بزنم و فراموش کنم که طرفم حرف منو نمیفهمه٬ و فراموش کنم تمام قول‌هایی که به خودم دادم و میدم رو ،میخوام حرف بزنم ٬ وقتی واقعا میخوام حرف بزنم ٬ همیشه درست در همون لحظه یه بغض وحشتناکی تو گلوم میپیچه که نمیذاره صدام در بیاد.اما وقتی بیخیال میشم مثه بختک روی جونم می شینه .
چند مدتیست سایه ای تیره بر خیلی از سلام ها و علیک هایم با اطرافیانم گسترده شده و از اطرافیانم به جز چند نفر خاص که واقعا توی بدترین لحظه هم کنارم بودم ،بقیه جز دسته متنفرسیم هستند !

هنگامی دستم را دراز کردم که دستی نبود
هنگامی لب به زمزمه گشودم ،که مخاطبی نداشتم.
و هنگامی تشنه ی آتش شدم،که در برابرم دریا بود
و دریا و دریا ...!
اونقدر روی بعضی از فکر هایم مانور می دهم که آخر چند تا شهید می دم! این اخلاق مرده شوریمه که همیشه یه اتفاق یا حرف  ساده تا مدت ها مشغولم می کنه ،یه جورایی اینجور موقع ها مختل می شم! مختل شدن و فکر های چرت و پرت هم همان:
اینکه چرا دختر همسایه هر روز یک شوهر او را می رساند! چرا اون شلوار مشکی ایتالیایی رو که اینقدر پول دادم براش رو حتی یک بار هم نپوشیدم تا حالا،اینکه چرا اینقدر دنبال ماهی فلان بودم و الان برای جفت دادنشون با نر آبیه جداشون نمی کنم و کلی فکر کپک زده دیگه

 تا وقتی شک نمی کنی  به چیزی
زنده ای
ولی اگه نتونی راه رو  ادامه بدی 
مردی.
تموم شدی

پ.ن: وقتی فهمیدم که چه می کنی !  سوختم فقط حیف که بزرگتر بودی وگرنه توی گوشت می زدم! الاغ جان!

بهترین لحظاتم رو کنار تو داشتم و همچنین بدترین هاش! بهترین های رو برای تقسیم با آبی پاک ت و بدترین ها  رو برای دادن آرامشی که از دیدنت پیدا می کنم !
عاشقانه ترین روز هایم را تو دیدی با دوستان همراه و ماجراهای بد و داغون کننده ام رو فقط و فقط تو دیدی ! یادته هر روز یکی دو ساعت کنارت می نشستم و روی ذهنم کار می کردی تا بالاخره نجاتم دادی !
 

مدتیه دلتنگ نشستن دو سه ساعته هستم در کنارت ! یا حتی شنا کردن توی موج ها و خوردن اون آب شورت!
.
پ.ن:اینکه یه روزی نتونم مثه الان دریا رو هر روز ببینم ،آدم رو اذیت می کنه !
پ.ن: به یک عدد همیاری برای درست کردن تاریخ میلادی آرشیو وبلاگم نیاز مندیم !

هی تو
طعنه هایت برای برانگیختن حس درونی من دیگر اثری ندارد ! نه اینکه همه چیز رو فراموش کرده باشم ،می خواهم خوب باشم و خوبتر باشد! پس هر از گاهی رو که با هم هستیم بگذار با آرامش بگذرد،طوری که فاصله بینمان بیشتر نشه.
از اینکه به فکر ما بودی و هستی و فکر می کنی اینجور برخورد هات می تونی توی من اثری کنه ممنونم ! بذار اینجوری آرامش داشته باشیم ! ما رو همینی که الان هستیم قبول کن !
قلبم را در مجری کهنه ای پنهان می کنم 
و به جای همه نومیدان می گریم
از مهتابی به کوچهء تاريک خم می شوم
در اتاقی که دريچه ايش نيست
پس بذار انسانیت رو رعایت کنیم !
.
پ.ن: نقاب رو دیدم ،حس خوبی ندارم !

اگر گیاهان به بهار ایمان دارند
پس چرا من در انتظار بهار نباشم ؟
بهاری که خود را در آن شکوفا کنم
شاید بهار ما در این هستی نباشد
شاید وقتی دیگر از راه رسد .....
این زندگی شاید ، زمستاني است
زمستاني در انتظار بهار...
.
دلمان زودی می تنگد،خیلی زود! برای همه ماجرا ها ،حرف ها ،خنده ها و گریه های اخمالو !
به من هم بگو دلش نگیره !
کافه نادری یادت نره ! می آم زودا
.
پ.ن1: و من چقدر این روز ها از شخصی نویسیم لذت می برم !
پ.ن2:امروز که روزی نچسبی بود ،با این نچسب تر هم شد !

برگ به برگ!
سطر به سطر!
جمله به جمله!
کلمه به کلمه!
حرف به حرف!
نقطه به نقطه!
تکرار شدن همه خاطرات!
 .
ولی چرا نقطه پایان کمرنگ شده؟ چرا کاغذ ها خاکستری شده اند؟ چرا این همه خسته شدم از یاد آوریش؟
.
پ.ن :مرسی به خاطر یاد آوری !

پر بودم و سیر بودم و سیراب . و لذتی تنها این که ...
آری کارم سخت است و دردم سخت
و از هر چه شیرینی و شادی و بازی محروم
اما ...
این بس که می فهمم!
خوب است...
احمق نیستم!*
.
 خیلی وقته  به این رسیدم که از اطرافیان خودم تاثیر نمی گیرم و همون امین قبلی هستم با طرز فکر جدید!
.
* دکتر شریعتی

اتفاق تازه ای نیافتاد!
رفتن بهار،شکوفه ها در باد !
همون بادی که بعضی خاطرات رو دوباره به رویم آورد.
ولی تمام شد
فصل جدیدی از کار ،زندگی ، فکرها  و ....
شاید عازم سفری کاری باشم چند روز دیگه

الف ... میم ...ی... نون
.
فقط دارم خودمو تجزیه می کنم و دوباره می سازم ! همین
.
پ.ن:برزیل رو عشق است !

همیشه وقتی آب و روغنم قاطی شده و تو خودم نیستم،وقتی کلافه ام ،وقتی حوصله هیچی رو ندارم
حرفات آرومم می کنه ! انگار آب سردی رو آتیش .
.
مرسی به خاطر همه خوبی ات

مهم نیست چه غلطی تو زندگیت می‌کنی. مهم اینه که دیگران خیال کنن داری یه کاری می‌کنی، تا دست از سرت بردارن و بذارن با خودت خوشبخت باشی. خودت باشی

باز کن پنجره را که نسیم
روز میلاد اقاقی ها را
جشن می گیرد
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
برای یکی از بهترین ها

از مرز خواب می گذشتم.. سایه روشن یک نیلوفر روی همه  ویرانه من  فرو افتاده بود.
کدامین باد دانه این نیلوفر را به سرزمین خواب من آورد؟!
در پس درهای شیشه ای رویاها .. در مرداب بی ته آیینه ها
هر جا که من گوشه ای از خودم را گم کرده بودم! یک نیلوفر روییده بود
گویی او لحظه لحظه در تهی من میریخت و من
در صدای شکفتن او لحظه لحظه خود را می یافتم
بام ایوان فرو می ریزد و ساقه نیلوفر بر گرد همه ستون ها می پیچد
کدامین باد دانه این نیلوفر را به سرزمین خواب من آورد؟!
نیلوفر رویید..ساقه اش از ته خواب شفافم سر کشید. من به رویایم رسیده بودم
سیلاب بیداری رسید. چشمانم را  گشودم :
نیلوفر به همه زندگی من پیچیده بود و این را دوست داشتم .
هستی اش در من ریشه داشت.. همه من بود.
کدامین باد دانه این نیلوفر را به سرزمین خواب من آورد؟ 

سهراب سپهری و خودم !
پ.ن:دوباره آماده می شوم ! شاید این بار برای چند ماه فرار کنم!

سالی یک بار همچین موقع ای خاطرات را مرور می کنم ،خنده ها ،شادی ها و اون روز هایی که امین  اخمالو بود و تو فقط گوش.اونقدر زیادن که نمی شه اون ها رو شمرد ! همیشه بودنت گرمی خاطر بوده و نبودنت تشویش ! برای همین حاضر نیستم حتی لحظه ای این ها رو از دست بدم حتی اگه توی تمام مدت اون نگاه خشمگینت روی من سنگینی کنه !
الان مدت هاس بودنت که زمانی فقط مجازی بود ، توی زندگی حقیقی ام هم نمایان شده و این بودن را دوست دارم ! نمی دانم فردا ها چه می شود ؟! ولی تک تک این روز های هستی ات را دوست دارم !
پس خورشید باش تا اگر هم بخواهی که نتابی ، نتوانی *


پ.ن: این همه حس ترکوندم از خودم انشاالله که بستنی لادن  توش باشه!

من نه عاشق هستم  و نه محتاج نگاهی که بلغزد بر من .من خودم هستم و صد حس غریبی که هر روز باهاش زندگی می کنم ،حس هایی که به صد عشق و هوس می ارزد !

پ.ن:فعلا نداریم !

می خواهم پرواز کنم ،بی هیچ بالی برای پرواز...
نمی گم تکبر و خودپسندی خوبه ها ، نه! اما اینم که آدم خودشو دست پایین بگیره هم خوب نیست! یکباره به خودت میای و می بینی چی بودی و الآن چی هستی! گاهی از خودم می پرسم غرورم رو کجا تو جا گذاشته ام!
وقتی فکر می کنم تا چند وقت پیش هدفم برای زندگی چی بود ،و الان چیه احساس خوشایندی بهم دست می ده .حداقل خودم از من ِ الانم راضی هستم .
وقتی تو محیط کار و زندگی با یه تعداد آدم باشی که نهایت هدفشون روز رو شب کردن باشه خوب روی آدم تاثیر می زاره  و خیلی برنامه ها رو بهم می ریزه ! ولی وقتی وارد یه محیط جدید می شی که برات ثابت می شه هیچی نبودی تا حالا و بفهمی زندگی اینجوری برات یه روزی می ایسته !
اینجوری می شه یه گاهی یه کم به خودت می آی !

اصن با این آینه قدی اتاق تهران  حال نمی کنم ،حرف زدن بلد نیست ! اون یکی آینه ها با خودم می خنده با خودم هم گریه می کنه و می شکنه !

ماه رمضون امسال یه مزه دیگه داشت !  اینکه توی هوای خوب تهران دیگه اذیت نمی شدی ! تنهایی هاش ،بیدار شدن هاش، غذا ساختن و  خوردنش همه همه خوب بود ! اکثر موقع ها ساعت 9 .10 افطار می خوردم برعکس بوشهر که ساعت های آخر روزه داری دیگه چشمام سیاهی می رفت ! هر چند که امسال خیلی کمتر از سال های قبل توی جو  ِش بودم ولی انشاالله که قبول کنه خدا !

                                                            در هر حال عیدتون مبارک

از طرف ندا  دعوت شدم بهبازی  بهترین پست هام . اینکه زیاد وقت آنلاین شدم ندارم و با این اینترنت نفتیه اینجا نمی تونم برم و نوشته های  آرشیوم رو در بیارم به کنار ولی هیچ وقت
متن پردنیزولون به خاطر شوخی های باران رو فراموش نمی کنم و اون شبی رو هم که شاهین گفت باران فوت کرد هم !
جمشیدیه بخاطر مسخره بازی ها و ...  ،ژینوس و اون قرار سینمایی و پارک گفتگو !
مدینه ،بعد سفر دوم و حال و هواش بعد اون
اولین روز معلم بودن و بدبختی های اون سال! 
و چند تا متن دیگه که دلم نمی خواد لینک بشن!

تلخی لبخندم را
بر من ایراد مکن
آنجا که وجدان های بی رونق و خاموش قاضیان
که تنها تصویری از دغدغه ی عدالت بر آن کشیده اند
به خود بازم می نهند،
میخندم
غمناک تر از گریه
کارم از آن نیز گذشته است
می خندم
تلخ
اما می خندم

آدم بشو نیست این دل ِ! باز داره بازی در می آره با اینکه یه بار از همون سوراخ بدجوری نیش خورده ! باز کرمش گرفته ،ولی این بار خودش رو هم تیکه تیکه کنه محلش نمی ذارم !

ساعت 1:29 دقیقه امروز :  زنده موندنم 4 ساله شد ! باز هم ممنون خدا !

اگه می دونستم یه کارت سوخت این قدر معجزه می کنه توی روابط دو طرف ،حتما تی انتخاب اولیه ام بیشتر دقت می کردم !!!
این دو سه روز اونقدر روابط محکم شده که نگو و نپرس!!!

بردندنم و بردم همه را از خاطر
جنبد سر مردم چو که دم از قاطر
آورده مرا خدای و خوابش برده
مُردم به تنور و مرده گویا شاطر

باید ظرفیت و  لیاقت راست شنیدن رو هر کسی داشته باشه ! خودمم هم هنوز نتونستم این طور باشم  ولی حداکثر سعی رو همیشه کردم که تک بعدی نباشم توی یک مسئله .
*اون شب ،که باید دل می کندم ،توی اون تاریکی محض دیر وقت لباس پوشیدنم،بیرون زدنم توی اون شرایط که چشم هایم با شفافت ابر ها گم بشه ! نفس های شماره افتاده از تنفر و حس انتقام گیری های مسخره !
همه را فهمیدیم ولی نفهمیدیم  این خواستن تن نیست !
در رو باز کردم دری که نمای باز شده اون انبوهی از شاخه های سبز و تیرگی اسمانش بود ! من رفتم و در رو بستم پشت سرم !
گناه از من نیست که فکر کرده بودی ابر؛ابر خیالم را می شود مثل اسفنج توی مشت نگه داشت  و اون رو مثه خمیر ورز داد و یا حتی توی یخچال نگه داری کرد برای روز مبادا !....که می شود یکی تو را بیشتر از خود دوست داشته باشد .......باید می فهمیدی !
این دفعه در رو محکم تو ببند !

قلبم را در مجری کهنه ای پنهان می کنم
در اتاقی که دريچه ايش نيست
از مهتابی به کوچهء تاريک خم می شوم
و به جای همه نوميدان می گريم :
آه من حرام شده ام
با اين همه ای قلب در به در از ياد مبر که ما
انسان را رعايت کرده ايم
خود اگر شاهکار خدا بود يا نبود
که ما
من و تو عقل را
رعايت نکرده ايم
هر که هر چه می خواهد بگويد

بعضی آدم ها اونقدر بدشانس هستند که ،اگه یه پوست موز  توی یه خیابون باشه ،درست زیر پای همون  شخص می ره و می افته ! بعضی ها اونقدر خوش شانس هستند که همه جا  با باسن مبارک توی عسل می افتند و زندگی به کامشونه !
این دسته دوم وقتی به جایی می رسند فکر می کنند : آره من خیلی قوی بودم !خیلی با سیاست بودم و ... که به اینجا رسیدم . به همین خاطر همیشه فقط  یک بعدلیوان رو می بینند ،یا پر با خالی ، هیچ وقت فکرشون  به نصفه بودن  محتوی لیوان قد نمی ده! اونقدر هم اعتماد به نفس دارند که توی همه موارد تراوشات ذهن مبارکشون رو که نهایت نوک بینی شونه رو  به رخ می کشند !
من خوشحالم که جز دسته دوم نیستم هرچند که عسل رو هم خیلی دوست دارم ! پوست موز زیر پام می ره می افتم،گاهی دستم ،پام و یا حتی دلم می شکنه ولی اینکه خودم به جایی برسم رو ترجیح می دم !

ساعتها حرف مي زند و گوش مي دهي و بايد درك كني . ساعتها …ساعتها پي در پي مي آيند و آرام آرام بي هيچ سر و صدايي مي لغزند و در به ساعات ديروز انباشته مي شوند .
امروز مي شود .
ديرتر بيدار مي شوي ،خيره مي شوي به اولين نقطه اي كه توجهت را حتي جلب هم نمي كند . خيره میشوی! فقط تنهايي را طلب مي كني .قدم مي زني ، قدم مي زني و باز هم در جزئياتي غرق مي شوي ! مي نويسي : تنها باشم بهتر است … سكوت كمتر آزار مي دهد .
وهمچنان امروز است . فقط چند ساعتي گوش نداده اي و درك نكرده اي .
ناگهان فردا مي شود .
گاهي ديگر عميقاً براي كساني مهم نيستيم . مقابلمان نمي ايستند . لال هم نمي شوند . همچنان مهم نيستيم .علاقه اي ندارند كه « همان » باشيم . فاصله ها را از دو سر مي كشند و كش مي آيد ، كش مي آيد .
و سر انجام
گاهي تاريخ مصرفمان تمام مي شود ومی گذرد یک روز دوباره برای کسی مهم می شوی و .......

شهری که همه به دنبال ظاهر و لباس های مارک دار هستند ! در حالی که باطن و لباس زیرشان سوراخ است !

خسته از کشاکش ِ ناتمام ِ واژه ها

این روز ها زندگی ام  تغییر کرده ! پاک کن ذهنم رو بیشتر ازاون چیزی که فکر می کردم پاک کرده و همین یه احساس سبکی همراه  سردگمی بهم داده !
روز هایم شده کار ،کار و خواب که همین از حالت قبل بهتر و شیرین تره ! حداقلش ذهنم آزاده

پ.ن: نکن این کارو با اون چشم هات وقتی با من حرف می زنی ! با تو ام چشم سبز  ِ مرموز

 ظرفيت های آدم ها  با امکاناتشون يه اندازه رشد نمی کنه،  معمولا امکانات بيشتر از ظرفيتِ  آدم ها رشد می کنه و برای همين برای تصميم گيری های مهم زندگی ، که غالبا بعد از يک تغيير در امکانات انسان پيش می آد، بهتره که صبر کنی تا ظرفيت ات به اندازه امکاناتت بشه بعدش تصميم بگيری.ولی کاش همه این اصل رو قبول داشتند !
دو یا سه نفری هستند که مرا از خودِ خودم هم بیشتر دوست دارند و برای من حتی حاضر به معامله با خدا هم هستند که آرزوهایی که در ذهنشان هست برای من اتفاق بیافته ! ولی کاش این همه سنتی نبودند ! اون هم در برابر منی  شايد  آدمی باشم که از سنت فقط  سبزی خوردن کنار آبگوشت رو می شناسه نه کنار غذای دیگه ،فقط  هندونه شب يلدا رو بشناسه . شايد تعريف سنت برای من تنها خوابیدن توی حیاط خونه پدر بزرگ توی شیراز کنار همه فامیل باشه و اون اذیت کردن های آخر شب با بچه های دیگه !شايد سنت يک امامزاده است که بی اختيار بدون اين که هيچ ايمانی داشته باشی وادار به احترام ات می کنه و باعث می شه قبر پدربزرگ ات رو بشوری. شايد سنت برای من دور خوردن توی بازار تجريش اونم فقط و فقط برایرد شدن از آن. خیلی از سنت ها هم قابل  شکسته شدن هستند  مثه جمع شدن خونه اون یکی پدر بزرگ و ....
درک من از سنت ها  مسخره به همین چیز های محدود شده و چیزی دیگر از سنت های دیگه  در زندگی ام نیست و نمی خواهم که باشند!

من را صرف ميكني!‌
حال ساده!
تو را كه صرف ميكنم
ماضي بعيد هم كم مي آورد!

 دیدن یه عکس و کنجکاوی بعد از اون ! زیر و رو کردن کمد و کشف چیز هایی که خودم هم سراغشون نداشتم ! این سری نه ناراحت شدم و نه غصه خوردم !
آخرین نگاه ،آخرین یادآوری و پاکسازی ِ کلی !
هیچی نماند دیگه

یه چیز هایی باید عوض بشه ولی انگار اینجا کسی وقتی برای این کار نداره !  منم صبح زود می رم سر کار  تا عصر و بعد هم می خوابم مثه گاو ! نه حس جایی رفتن هست و نه کار خاص دیگه ای .شاید اینا فقط و فقط برای اینکه باشه که بگم  سرم شلوغه و بونه بیارم که وقتی برای عوض شدن خیلی از مسائل ندارم !
خنده های توهم زای روزانه ! اینکه خودت رو توی یه قاب از زندگی بزاری که مسیرش مشخص باشه سخته ولی موقع ای سخت تر می شه که اول باید به خیلی ها بفهمونی که با عینیات باید زندگی کرد ! همه چیز اون آمال و آرزوهای اولیه نیست و مرور زمان باید خیلی از اون آرزو ها رو به روز کنه !
خیلی چیز ها باید عوض بشه اما فکر کردن بهشون توی این شرایط که هیچ کاری نمی تونی بکنی فقط زجر دادنه خودته ! همین چیز ها باعث می شه آدم توی زندگی ش خود ِ خودش رو گم کنه ،به مرور دلش برای خود ِ خودش تنگ می شه ،ممکنه توی این بازه اصن خود ِ شخص نابود هم بشه !
خیلی چیز ها باید عوض بشه ولی حیف که کسی گذر زمان و تجربه ها اتفاقات قبلی رو نمی بینه و ساده می گذره !
همه این حس ها ،فکر ها  و معضلات به کنار وقتی توی این شرایط یه آدم چوس مثقال هم روی اعصاب باشه به کنار ! دیدین یکی مسائل خرپا و معادلات این چیز ها رو فرتی حل می کنه همه به هوشش افتخار می کنند ! همون آدم ولی  توی یه قسمت دیگه از مغزش لنگ می زنه و تمام تلاشش رو می کنه که این مشکلش رو هم با اون قسمت باهوشش ارتباط بده ولی نمی دونه که این به درد عمَش می خوره !در هر حال توی این شرایط این یارو هم ماییده گارو !

گر من ز می مغانه  مستم ،هستم
گر عاشق و رند و می پرستم ، هستم
هر طایفه ز من گمانی دارد
من زان خودم چنان که هستم، هستم

نوع اخلاق، رفتار و احترامم بسته به شخصیت طرف مقابل فرق می کنه ! مجموعه ای از قواعد اخلاقی وجود دارن که همیشه و همه جا کار می کنن و درست اند ولی نمی شه این نکته رو فراموش کرد که زمان همه چیز و از جمله باورهای اخلاقی رو دگرگون می کنه 
زمان من ...تجربه های من ...و این چیزیه که برای همه اتفاق می افته ولی چون تجربه ها یکسان نیست معیارها هم متفاوته . همه این ها در شرایطیه که یه فرد اخلاق گرا هستم و در شرایط عادی با هر دگوری خاک بر سری هم می خندم و تا اونجا که شعورم زیر سوال نره مراعات می کنم .

پ.ن: ورود با دوربین ممنوع !!!!

یه سفر 5900 کیلومتری و 12 روز بی اینترنتی و بدون زنگ موبایل *،بدون هیچ ارتباطی با کار و البته برای اولین بار بدون دغدغه های مسخره اکثر سفر هایم !
به این سفر یهویی و خوب برای خالی شدن خودم و یه کم درست کردن ذهن و کارام نیاز داشتم ،خسته شده بودم از اون همه تکرار و روزمرگی ...حوصله هیچ کس و هیچ چیز رو نداشتم به غیر از خودم و خودم ! 
امسال باید یه فرق هایی با هر سال کنه دیگه !

*فقط زمانی  استفاده می کردم که لازمه ،توی تعطیلات همش تماس ناموفق داشتم روی موبابل!!!

                                                   اشتباهي كه يك عمر پشيمانم از آن
                                                   اعتمادي است كه بر مردم دنيا كردم

قدم مبارک را در چنین روزی بر زمین نهادیم ! در دفتر موالید ها ثبت شدیم .. سرد و گرم را چشیدیم و بزرگ شدیم و چیز های بسیار دیدیم ! خیلی را قبول کردم و خیلی ها رو تا عمر داریم قبول نمی کنیم ... در هر حال بزرگ شدیم و اندکی شعور یافتیم !
همه چیز رو خوب یاد گرفتیم  به جز اینکه همه دور و بری ها از یه جنس نیستند و برای فهمیدن این هم تاوان گرانی را دادیم ! و اینجور شد که حرف های گنده تر از دهانمان یاد گرفتیم و گاهی سوار بر خر شیطان شدیم و پیاده نشدیم!
در اوج جوانی مان به آینده نیاندیشیدیم ،عشق رو یه غریزه دونستیم ، علت رو معلول،ارشاد رو اجبار ،دنیا یی رو منکر شدیم  و ... شب تا بوق سگ بیدار موندیم و روز تا دیر وقت خوابیدیم ! گاهی هم با دوستان ناباب گشتیم و احمق شدیم 
امروز فقط یه عدد اضاف می شه و دلیلی برای فکر کردن به کار هایی که کردم تا الان ، به سرنوشتی که توی همون دو سالگی می تونست با یه هواپیما دزدی تغییر کنه و نکرد ! به عشق خام دوران نوجوانی که می تونست بشه و نشد! به مرگی که توی یه چَپ کردن زشت ماشین می تونست باشه و نبود ! به آدم شدنی که توی دو بار  حاجی شدن  می تونست باشه و نبود ! به دانشگاه ، به سادگی  سربازی ، به  خاکستری شدن عشق چند وقت پیش ،به قبولی دوباره دانشگاه و ..... این تغییر سن فقط یه دلیل برای مرور .

در هر حال از همه دوستان مجازی که بهم لطف داشتند و با تماس و اس ام اس های پرلطفشون منو شرمنده کردن هوارتا مرسی

قبل تر ها موقع دپرسی کاملا پنچر می شدیم و تا وقتی  که با کسی حرف نمی زدیم ،درست بشو نبودیم ! الان حتی با قار قار کلاغ و یا قد قد های مرغ و خروس ها هم اوضاع به راه می شود
این هم از خوبی های بیخیالی و همه چیز را به گور بابای موضوع ربط دادن !

                      خُنُک آن قمار بازی که بباخت هرچه بودش
                      بنماند هیچش الا هوس قمار دیگر

این روز ها اتفاقات زیادی می افتد ،موضوع جالبش اونه که یه آدم می آد موضوع رو از زاویه ذهن مریض خودش برای منی تعریف می کنه که همه چیز رو خودم بهتر و حضوری دیدم ! یه نوع خاله زنک بازی مسری دارند این خانوده پدری! حالا این را می خونند و فردا همه تکذیبه از خودشون در می کنند !

... اول خدا ...
برای شما دو تا
به امید روز های خوب

In the tight turns of the roads
and the uneven and repetitive ascends
and the sharp edges of wild rocks
and the afternoon continuous despair
and the wear and drain
and the steps
and the steps
and the useless steps
and the ...
and the big secrets of ordinary people s small homes
life has sought refuge
if
if still had it stayed alive

پ.ن:از همون کتابی که اردیبهشت بهم دادین

یه عادت دارم وقتی یکی روی یه چیزی پیله شد و نوارش روی همون موضوع گیر کنه ؛مطمئنا باهاش مقابله می کنم ! وقتی یکی هر روز صبح که می بینیش در مورد یه چیزی حرف می زنه ! موقع خداحافظی همین طور ! پشت تلفن همین طور ! آدم حالش بهم می خوره چه به برسه من با این عادتم  و این کینه شتری ام !!
خوب سخته وقتی که باید با یه سری آدم ها مثه همیشه برخورد کنی در حالی که اون آدمه  دیگه برات حتی پشیزی هم ارزش نداره !

ساعت 4 بعد از ظهر :
 برای دیدن بزرگی بعضی احجام باید بیشتر و بیشتر ازشون فاصله گرفت !
هر چه دور تر شدی بزرگ تر شدی ! همیشگی باشه  به همراه خوشی   !

پ.ن: مخاطب  خاص

نمی دونم الان باید چجوری خوشحالیم رو اینجا نشون بدم ! این که توی  این دو روز، چند بار inbox ام  رو چک می کردم برای گرفتن جوابی از تو و چقدر ذهنم خاطرات قبلی رو مرور می کرد یاد غلط های املاييم روکه ازم  می گرفتی! اینکه می اومدی می گفتی : بچه ها نترسيد امشب امين باز قرص پردينوزولون خورده قاطی کرده ! و کلی مسخره بازی ديگه ! توی چت هميشه بهم می گفتی : بزرگترين عيب تو اينه که دلت نمی خواد کسی ازت ناراحت بشه و همين به تو ضربه می زنه! ياد بگير گاهی بگی نه !و ......
دروغ نگم بعد از اون موضوع که پیش اومد ،من چقدر عذاب وجدان داشتم و چقدر بهم ریخته بودم ! ولی خدا را شکر که بازم هستی !
 باور کن که بدجوری شوکه بودم

فقط برای ثبت لحظه ای تلخ

اینکه در هر صورتی هیچ بدی و تصویر بدی رو نمی شه ازش به یاد آورد و همیشه توی سرحالی و مریضی هیچ سوءظنی نمی شد توی چشم هاش دید و همیشه با همون مهر همیشگی اش میوه قاچو می زد و اینکه همیشه موقع سلام با تمام بزرگی اش دست های نوه ها رو می بوسید و ....
همه راهنمایی هاش و لطف هایی که به شخص من داشت توی این خانواده پرجمعیت ! لطف هایی که نمی شه چیزی در موردش گفت و ....!
همه خاطراتش خوبش باقی می مونه برام به جز روز ها آخر که وقتی تکونش می دادم و آهی که کشید همون جا از خودم بدم اومد ! و لحظات آخر که نتونستم توی غسالخانه حتی قدمی جلوتر  برم و یکی از هزاران بوسه اش رو تلافی کنم ،ایستادم و نگاه کردم به آخرین لحظات دیدنش ، به بلند کردنش قبل از محو شدن تصویر توی چشم هایم ،و توی همه این مراحل او آرام خوابیده بود !

پ.ن: از تمام دوستان ،که با حضورشون ، تلفن ها ،پیام ها از دور و نزدیک ،ما رو همراهی ممنونم

چیزی که همیشه خیلی برام  ارزش داره  خاطره هام بودند،و چیز هایی که منو یاد کسی یا کسانی می اندازه حتی اگه یه بلیط سینما باشه ،اینو خیلی از دوستان و یا نزدیک ترین کسانم می دونند.شاید اگه یه روز کسی به غیر از خودم قرار باشه کمد و یا کشو ام را تمیز کنه به اندازه یه پلاستیک پر از انواع بلیط های هواپیما از سال ها قبل، بلیط های سینما،حتی فاکتور های کافی شاپ و یا رستوران و .... رو جمع کنه به عنوان دور ریختنی !
شاید مسخره باشه ولی برام لذت بخش  هستند،دیدنشون هر از گاهی در حالی که کنار اینا کلی مستندات و مدارک به ظاهر مسخره دیگه از هر کسی رو نگه داشتم ! 
این روز ها تمام یادگاری های پدربزرگ مرحوم در حالی داره پخش و پلا می شه بین فامیل و هر کسی ادعای فلان چیز رو به عنوان یادگاری می کنه که اون مرحوم هم خودش به این چیز ها اهمیت خاصی می داد اما دریغ از یه ذره فکر اطرافیان!!!
من شاید به عنوان یکی از 3 نوه پسری اون مرحوم ، با تمام علائق خاصم به اینجور چیز های حاضر نیستم کوچکترین دست خط هم از اون یادگاری ها  داشته باشم چون خود پدربزرگ خیلی بیشتر از این ها برام ارزش داشت و هیچ دلم نمی خواد یکی از این اثر های نوشتاری و یا آلبوم ها جدا باشه از هم !

پ.ن: نمی خواستم این چیز ها این جا بنویسم نه به خاطر ملاحظه کاری ،فقط و فقط به خاطر اینکه بیش از این روی دوش غم عزیزترینم ،من چیزی اضاف نکنم ! هر چند همه فامیل اینجا رو می خونند و فردا خاله زنک بازی ها  شروع می شه !

وقتی که فکر کنی عشق برایت یک بار و فقط یک بار اتفاق می افته توی یه برهه از زمان . وقتی که به اون عشق به هر دلیلی نرسی ، به قول قدیمی ها می شه برات یه شکست عشقی ! و شاید تا مدت ها دِپ باشی به همین خاطر ! بعد ها که می گذره دو راه هست، یا اینکه به پای همون عشق بمونی و در حسرت همون عشق باشی ! یا اینکه فراموش کنی و قید همه چیز رو بزنی . توی اون زمان برای تصمیم گیری یکی از دو راه هیچ وقت فکرش رو هم نمی کنی شاید یه روزی ؛ باز هم دلت جایی خالی بشه و هری بریزه ! چشم هایت روزی باز هم به  چشم هایی خیره بماند و ....  
توی این مورد هم دو راه داری یا باز هم بیخیال بشی و قید هر چیزی رو بزنی یا خودت رو وارد یه زندگی جدید کنی !

اصن  همه چیز دو راهیه !!!  الان بعد از دو ساعت و اندی درس خوندن هم به این نتیجه رسیدم که این درس هم دو راه داره دیگه ! یا می افتم یا پاس می شم ! به همین سادگی بازی اول!

پ.ن: یکی از بچه های وبی تو تهران وقتی بار اول دیدمش و می خواست خودش رو معرفی کنه ؛ گفت من ...... هستم ،بدون هیچ شکست عشقی!!!! :دی

پیمان جان كمي آنتطرفتر
آنجا كه ؛ دردهايت را به زمين گذاشته ايي
ایستاده ام
دسته گلي از رز  و بغضي  در گلو
کمی آنطرفتر
پیش پدربزرگمان
ایستاده ام
..
اينجا
زير تمامي اين سنگها
هزاران هزار خاطره آراميده است

چهل روز گذشت
روحتون شاد

-    امین امتحانات تمام شد یا نه؟
من: آره منتظر نمره ها هستم و اینکه باید یه درس رو بگیرم برای ترم تابستون !
-    مگه خر مغزت رو گاز گرفته ؟ نگیر بابا بیچاره میشی تو گرما !
.....
و من چقدر دلم برای لحظه به لحظه بودنت و تمام دوست داشتن ها و تمام خوبی ات به همراه بدجنسی هایت تنگ شده!

گیرم که در باورتان به خاک نشسته ام و ساقه های جوانم از ضربه های تبرهاتان زخم دار است با ریشه چه می کنید
گیرم که بر سر این بام بنشسته در کمین پرنده ای پرواز را علامت ممنوع می زنید با جوجه های نشسته در آشیانه چه می کنید
گیرم که می زنید گیرم که می بُرید گیرم که می کُشید با رویش ناگزیر جوانه چه می کنید
....
تمام بغض قناری ها صداتو ترسونده اجاق کینه ی پاییزی گُلاتو سوزونده
تو اون ستاره ی خاموشی که خواب تو رو بُرده پیام سرخ شقایق ها تو قلب تو مرده
چشات مثل شب بارونی، دلت پر از غم پنهونی، مثل پرنده ی زندونی ،بخون به ناله ی دل
مثال تیغ گُل زردم، یه شعر خسته ی پُر دردم، ببین که قایق امیدم نشسته بی تو به گِل

غم غریب کدوم غروبی که عطر پاییز گرفته بوی تنت
نگات به سوی کدوم ستارَست که قلب پارَست به زیر پیرهنت
من وتو چله نشین این شب پُر اندوهیم من و تو سایه ی غمگین غروب رو کوهیم
من وتو سایه ی غمگین غروب رو کوهیم
چراغ سفره ی ما دیگر نشانی از نان نیست به خاک غم زده ی شهرم نمیزه باران نیست

تمام بغض قناری ها صداتو ترسونده اجاق کینه ی پاییزی گُلاتو سوزونده
تو اون ستاره ی خاموشی که خواب تو رو بُرده پیام سرخ شقایق ها تو قلب تو مرده
چشات مثل شب بارونی دلت پر از غم پنهونی مثل پرنده ی زندونی بخون به ناله ی دل
مثال تیغ گُل زردم یه شعر خسته ی پُر دردم ببین که قایق امیدم نشسته بی تو به گِل

فاصله را تو یادم دادی
وقتی با لبخند
دور شدی از من
عکاس بهتر از ما فاصله را می‌فهمید
تو در عکس نیستی
فاصله یعنی تو

اما... اگر... شاید،
اما گناه من نبود
اگر تو را برای من ننوشتند
شاید من اشتباه کردم
اما اگر شاید نبود
حتما گناه من نبود
تو را با فاصله
                      برای من نوشتند...

کاش؛ کاش اينجا را نمی خواندی تا می نوشتم همه نگفتنی ها را...
همه حرف ها را که نمی شود گفت، کاش بیخیال خواندن اینجا می شدی و می شدید !!! 
 خسته نشدید از چک کردن هر روزه نوشته های اینجا ، برای خاموش کردن عطش فضولی تان ..
 حیف!
کاش اینجا را نمی خواندید ، آنوقت می گفتم همه دلتنگی را ....
امسال طعم نارنگی دوباره برایم جالب و خوردنیست ! دیگردیدنتان چراغ هیچ احساسی را در من روشن نمی کند،حالا چه نفرت و چه ذره ای دوست داشتن !
کاش .....

 کاش من یا توی تاریکی را درست می دیدم ، یا اصلا خبر نداشتم که تاریکی هست
مدت ها بود حوصله اینجا رو نداشتم ،زندگی مجازی و حواشی اش روی زندگی واقعی ام سنگینی می کرد .اینکه با نوشتن یک متن و یک شعر و یا عکس تو رو توی ذهن فلان شخص برگردانه و فردا توی زندگی واقعی برات شمشیر بکشه ! این که نوشته های این وب فردا توی خیابان و خانواده دعوای زرگری بسازه ! و فلان شخص با اون عقل کوچیکش بیاد به یه اسم دیگه نظر بده !
توی همین دنیا بهترین دوستانی بودن که از دوستای اطرافم بیشتر قابل اعتماد بودن و عزیزتر ! و هنوز هم خیلی هاشون دوست و همراهم هستند . مشکل من از اونجایی شروع شد که تداخل واقعیت و مجازی بودن زندگی رو نفهمیدم !واقعی شناختم ولی مجازی عاشق شدم و زندگی کردم ،و باز واقعی شکستم !مجازی دیدم ولی واقعی باور کردم و .......

 به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی
اگر سفر نكنی،
اگر كتابی نخوانی،
اگر به اصوات زندگی گوش ندهی،
اگر از خودت قدردانی نكنی.

به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی
زماني كه خودباوري را در خودت بكشی،
وقتي نگذاري ديگران به تو كمك كنند.

به آرامي آغاز به مردن مي‌كنی
اگر برده‏ی عادات خود شوی،
اگر هميشه از يك راه تكراری بروی …
اگر روزمرّگی را تغيير ندهی
اگر رنگ‏های متفاوت به تن نكنی،
يا اگر با افراد ناشناس صحبت نكنی.
تو به آرامی آغاز به مردن مي‏كنی
اگر از شور و حرارت،
از احساسات سركش،
و از چيزهايی كه چشمانت را به درخشش وامی‌دارند،
و ضربان قلبت را تندتر مي‌كنند،
دوری كنی . .. .،

تو به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی
اگر هنگامی كه با شغلت،‌ يا عشقت شاد نيستی، آن را عوض نكنی،
اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نكنی،
اگر ورای روياها نروی،
اگر به خودت اجازه ندهی
كه حداقل يك بار در تمام زندگي‏ات
ورای مصلحت‌انديشی بروی . . .
-
امروز زندگی را آغاز كن!
امروز مخاطره كن!
امروز كاری كن!
نگذار كه به آرامی بميری!
شادی را فراموش نكن

"پابلو نرودا"
ترجمه احمد شاملو

مدت ها از  درگیری و  کشف یک راز ، یک حس ، یک رابطه می گذره  . روزها و ساعتها می جنگی ، اگر نجنگی متهم می شوی ....  در حق روح خود جنایت می کنی . زمانی از پروژه مهم می گذری و از آن دور می شوی چندین اتفاق می افتد . قضیه بالکل در ذهن ما تغییر می کند ، طرف و قضیه دیگر هیچ کدام مهم نیستند و یه زندگی بهتر و شیرین دیگر ! همین کافی س!

سال 87 با همه خوبی بهارش ،سنگینی غمبار اول  تابستونش ،شیرینی آخرش . اولین پاییز دوست داشتنی من  و زندگی واقعی زمستانش بدون هیچ خبری از این جا تمام شد .